خرید بک لینک

درباره سایت

MILITARY

آشنایی با انواع جنگ افزارها

آخرین مطالب

امکانات وب

-->-->--> -->-->-->-->-->-->-->-->-->-->



در اÙx8aÙx86 Ùx88بÙx84اگ
در Ùx83Ùx84 اÙx8aÙx86ترÙx86ت
-->-->-->

باید از موشکهای جدید ایران ترسید


پنتاگون بدنبال سرنگون کردن موشک های پرتاب شده از سوی ایران است اما تهران سکوهای پرتاب موشک را در عمق خاک خود قرار داده و هواپیماهای در حال پرواز در تیررس موشک های ضد هوایی تهران قرار خواهند گرفت. 

شورای تحقیقات ملی آمریکا در سپتامبر سال 2012، گزارشی را پیرامون دفاع موشکی ایالات متحده منتشر کرد. عنوان این گزارش: تحلیل دفاع در برابر موشک های بالستیک: ارزیابی مفاهیم و سیستم های پدافند مرحله پرتاب موشک های بالستیک در مقایسه با دیگر گزینه ها است.

پنتاگون سال های متمادی است که تلاش می کند تا وسیله ای برای سرنگون کردن موشک های بالستیک که احتمال می رود از ایران شلیک شوند، پیدا کند. این تلاش به معنی ایجاد و توسعه تعداد زیادی از موشک های رهگیر گران قیمت برای سرنگون ساختن موشک های [بالستیک] در مرحله میانی است. این طرح حتی به طور جاه طلبانه تری، انهدام موشک های بالستیک در مرحله شتاب گیری ( یعنی درست پس از شلیک و در زمانی که هنوز موتور موشک درحال اشتعال است ) را دنبال می کند. اما گزارش جدید نشان می دهد اقدامات برای ایجاد موشک های رهگیر [به منظور انهدام موشک های بالستیک در مرحله شتاب گیری] محکوم به شکست است.

بنا به اعلام شورای غیر حزبی تحقیقات محلی، ایالات متحده نباید بیشتر از این منابع و پول خود را در سیستم پدافند موشکی مبتنی بر رهگیری موشک های بالستیک در مرحله شتاب گیری هزینه کند. این شورا استدلال می کند که بهتر است این منابع صرف اقدامات عملی تری برای انهدام موشک ها در مرحله ورود آنها به جو شود. همچنین گزارش این شورا که بودجه آن از سوی آژانس دفاع موشکی ارتش ایالات متحده تامین شده، طرح تجهیز سواحل شرقی ایالات متحده به پایگاه های موشک های رهگیر ( که پیش از این اتاق خطر از آن انتقاد کرده بود ) را تایید می کند.

شورای تحقیقات ملی نتیجه گیری می کند که طرح پدافند موشکی در مرحله پرتاب عملی نیست. این نخستین باری است که این شورا وارد بحث مناقشه برانگیز دفاع موشکی می شود. بازه زمانی برای انهدام موشک در مرحله اولیه پرتاب بسیار کوتاه است. طبق برآورد این شورا چنانچه ایران موشک بالستیک قاره پیما با سوخت مایع به سوی خاک ایالات متحده پرتاب کند   که البته در حال حاضر چنین چیزی در اختیار نداشته و قادر به انجام آن نیست- زمان پرتاب و شتاب گیری آن، قبل از ورود موشک به مرحله میانی پرواز، حدود چهار دقیقه است. این زمان برای موشک های با سوخت جامد، یک دقیقه کمتر است.

هدف قرار دادن این موشک ها در خلال مرحله میانی پرواز بهترین موقع برای منهدم کردن آن است. نکته مهم در اینجا است که وقتی موشک بالستیک به فضای بیرونی [جو] وارد می شود و هنوز مجددا وارد جو نشده، پنتاگون   به صورت تئوری - زمان و فضای کافی برای رهگیری و انهدام آن را در اختیار دارد. با این وجود باید گفت انهدام موشک بالستیک به محض ورود مجدد آن به جو، امری دست کم دشوار است. وقتی موشک تنها لحظاتی با اصابت به هدف خود فاصله دارد، این مرحله، مرحله نهایی نامیده می شود.

برای رهگیری موشک ها در مرحله پرتاب و شتاب گیری، موارد زیادی می بایست در نظر گرفته شود. سیستم های پدافند موشکی در مرحله پرتاب می بایست در نزدیکی سکوی پرتاب موشک های بالستیک قاره پیما مستقر شود. از آنجایی که بحث درباره کشوری متخاصم است که به احتمال زیاد خواهان قرار گرفتن موشک های دفاعی ایالات متحده در نزدیکی خود نیست، پس تحقق چنین چیزی عملا امکان پذیر نیست.

 برای مثال ایران، سکوهای پرتاب موشک خود را در عمق خاک خود قرار داده و این بدین معنی است که هواپیماهای در حال پرواز حامل موشک های رهگیر، در تیررس موشک های ضد هوایی تهران قرار خواهند گرفت. 

همچنین این گزارش می افزاید: تلاش ایران برای دستیابی به موشک های بالستیک قاره پیما می تواند نیویورک، واشنگتن دی سی و یا دیگر شهرهای ساحل شرقی ایالات متحده را در معرض خطر قرار دهد. 

در این گزارش آمده است:
در سالهای اخیر، گسترش موشک های بالستیک زمین به زمین روند رو به رشدی داشته است. امروزه به غیر از روسیه و چین، بسیاری از کشورها نیز از چنین موشک هایی برخوردارند. کشورهای متخاصم ایالات متحده و به طور مشخص ایران، کره شمالی و سوریه دارای موشک های بالستیک اند و برخی از کشورهای دارنده این فنآوری از ثبات چندانی برخوردار نیستند. هرچند گمان نمی رود شمار کشورهای دارنده چنین موشک هایی در دهه آینده افزایش قابل ملاحظه ای داشته باشد، این امکان وجود دارد آن دسته از کشورهایی که دارای روابطی تنش آلود با ایالات متحده هستند، بتوانند در آینده نزدیک به این فنآوری دست یابند. نکته مهم تر این است که کشورهای دارنده این فناوری، در صددند تا این سیستم ها را به لحاظ تعداد، قابلیت ها و پیشرفت های فنی بهبود بخشند. به خاطر اهداف گزارش حاضر، تحلیل کمیته ارزیابی مفاهیم و سیستم های پدافند ایالات متحده در مرحله پرتاب موشک های بالستیک، بر ایران و کره شمالی متمرکز است.

اگرچه در گذشته ای نه چندان دور، غیر از روسیه و چین ( و متحدین ایالات متحده از جمله بریتانیا و فرانسه ) هیچ کشوری موشک های بالستیک قاره پیما در اختیار نداشت، برخی از کشورها از برنامه های پرتاب فضایی برخوردار بودند که در اصل می توانست برای اهداف فنآوری موشک های بالستیک مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این، هم ایران و هم کره شمالی موشک هایی را تولید کرده اند که دارای قابلیت حمله به کشورهای دوست و متحد آمریکا و نیروهای اعزامی ایالات متحده مستقر در آن کشورها است. هر دو کشور به منظور تجهیز این موشک ها و حتی موشک هایی با برد بیشتر، بر روی تسلیحات هسته ای فعالیت می کنند.

در مورد ایران، در حالی که اهداف بلند مدت حکومت آن از دنبال کردن طرح ایجاد و توسعه موشک های بالستیک مشخص نیست، به نظر می رسد دو دلیل عمده این کشور، احتمالا ایجاد بازدارندگی در قبال حملات متعارف ( یا هسته ای ) به خاک خود و اضطرار ناشی از همسایگان آن در خاورمیانه است. افزایش تعداد موشک های قدیمی دارای سوخت مایع با برد کوتاه، اساسا همسایگان نزدیک ایران را تهدید می کند؛ ولی پیدایش موشک های بالستیک دارای سوخت جامد و یا مایع با برد بیشتر که برخی از آنها چند مرحله ای هستند، پیام آور در معرض خطر قرار گرفتن مناطق بیشتری است.

شاید مهمترین نکته برای این گزارش، توسعه سریع قابلیت بومی ایران در تولید موشک های دارای سوخت جامد است. موشک بالستیک جدید ایران که دارای سوخت جامد است، بردی حدود 2000 کیلومتر دارد و همان طور که در شکل 1-1 نشان داده شده، می تواند کل خاک اسرائیل و شبه جزیره عربستان را در تیرس خود قرار دهد. در این تصویر، دایره کوچک تر نشان دهنده شعاع پوشش زمینی این موشک بالستیک جدید دارای سوخت جامد و یا 2000 کیلومتر برد نوع متفاوتی از موشک شهاب-3 است. ایران برای توسعه موتورهای بزرگ تر موشک با سوخت جامد که بتواند سریعا آن را به عنوان موشک های بالستیک میان برد دو و یا سه مرحله ای نشان دهد، تلاش می کند.

دایره بزرگ تر در شکل 1-1 به لحاظ تئوری نشان دهنده فنآوری موشک سه مرحله ای ایران است که با فنآوری سوخت جامد ساخته شده و می تواند بردی حدود 5600 کیلومتر داشته باشد. بنابراین موشک فوق می تواند عملا تمامی اروپا از جمله انگلیس، کل گستره اوراسیا و قسمت اعظم شمال آفریقا را در معرض خطر قرار دهد.

این موشک می تواند از سمت جنوب شرقی تقریبا به تنگه مالاکا و تا حد نسبتا زیادی به دیگوگارسیا برسد. با داشتن چنین قابلیتی، احتمالا دیگر نیازی به افزودن توانمندی موشک های بالستیک قاره پیما برای منصرف ساختن ایالات متحده یا ناتو از مداخله در برابر جاه طلبی های ایران نیست.

کره شمالی در مقایسه با ایران شرایط متفاوتی دارد. این کشور تا به امروز تمایل اندکی نسبت به موشک های دوربرد با سوخت جامد نشان داده است و در عوض به ساخت سیستم های توانمند تر و بزرگتری با سوخت مایع تمرکز کرده است. در حالی که برخی به موشک تائپودونگ دو به عنوان تهدیدی بالقوه برای ایالات متحده می نگرند، این کمیته احتمال آن را ضعیف می داند. تهدید فوری تر موشک بالستیک میان برد کره شمالی با برد 3200 کیلومتر است که می تواند ژاپن، گوام و اکیناوا را مورد تهدید قرار دهد. به هنگام واکنش در برابر رفتار تهاجمی کره شمالی، تمامی این مناطق خط مقدم ایالات متحده محسوب می شود.

سوال مطرح این است که آیا ایران توانمندی تولید موشک با سوخت جامد خود را در اختیار کره شمالی و دیگر کشورها قرار خواهد داد، به طوری که فنآوری سوخت مایع وارد مسیر دیگری شود؟ این کمیته در تحقیق حاضر سعی دارد تا به جای پرداختن به جزئیات تغییر ارزیابی های برنامه های مشخص، بر طیف گسترده ای از تهدیداتی فعلی و یا آتی تمرکز کند. در حالی که سرعت پیشرفت این دو کشور مشخص نیست، دوراندیشی ایجاب می کند ایالات متحده در غیاب شواهد نقض کننده، فرض را بر این بگذارد که هم ایران و هم کره شمالی نهایتا به فنآوری موشک های بالستیکی دست می یابند. موشک هایی که می تواند ضمن حمل کلاهک های هسته ای، 48 ایالت متصل به هم ایالات متحده را مورد هدف قرار دهد. هر دو کشور تلاش خواهند کرد تا به منظور جبران تلاش های دفاعی ایالات متحده، برنامه های خود را متناسب با آن تعدیل کنند. مثال های نمونه، ولی کلی درباره موشک های بالقوه بالستیک در نوشته حاضر موجود است و ارزیابی های تهدیدات واقعی از سوی جامعه اطلاعاتی [ایالات متحده] در ضمیمه محرمانه F این گزارش غیرمحرمانه آورده شده است.

شکل 1-1 برد فرضی موشک های بالستیک ایران

از موانع اصلی که ایران و کره شمالی در ایجاد و توسعه موشک بالستیک قاره پیمای واقعی با آن مواجهه اند، دستیابی به قابلیت اطمینان و برد کافی، ایجاد و توسعه ماشین ورود مجدد کارا و ساخت تسلیحات هسته ای ( و یا احتمالا کلاهک های شیمیایی و یا بیولوژیک ) قابل استفاده در این گونه ماشین ها است. ارزیابی های مربوط به بازه زمانی مورد نیاز این دو کشور برای اولین آزمایش موشک های بالستیک بسیار متفاوت است: از چندین ماه تا یک دهه و حتی بیشتر. البته اولین آزمایش، حتی در صورت موفقیت- تست اولیه تائپودونگ دو کره شمالی که برای پرتاب به فضا اعلام شده بود با شکست مواجه شد- به معنای استقرار سیستم عملیاتی نیست: مسئله ای که می تواند چندین سال دیگر نیز به طول انجامد. به همین ترتیب زمان دستیابی این دو کشور به ماشین ورود مجدد کارا و کلاهک هسته ای برای این موشک ها نیز مشخص نیست. با این وجود این اجماع نظر در جامعه اطلاعاتی وجود دارد که ایران و کره شمالی می توانند در خلال یک دهه به توانمندی عملیاتی موشک های بالستیک قاره پیما دست یابند.

درگیری در مرحله پرتاب موشک بالستیک فرضی با سوخت جامد شلیک شده از ایران


بر اساس اطلاعاتی که به این کمیته ارائه شده، به نظر می رسد هرگونه موشک بالستیکی که ایران و یا کره شمالی مستقر سازد در ابتدا چندان پیچیده نخواهد بود. با این وجود جامعه اطلاعاتی ایالات متحده پیش بینی می کند بیشتر کشورهایی که در حال توسعه موشک های بالستیک اند، توانمندی ها و موشک های خود را در طول زمان بهبود بخشند. احتمال می رود ایران و کره شمالی   و دیگر کشورهای خواهان دستیابی به توانمندی موشک های بالستیک - در کنار توانمندی فنی بومی خود بتوانند از فنآوری های یکدیگر و دیگر کشورهای دارای موشک های بالستیک ( در صورت رضایت این کشورها و یا عدم آن ) استفاده کنند.

کشورهای در حال دستیابی به موشک های بالستیک، در کنار افزایش تداوم پذیری و کارآمدی موشک های بالستیک خود به واسطه اقداماتی مانند پایگاه های متحرک و افزایش دقت، احتمالا در برابر تلاش های پدافند موشکی ایالات متحده، به پیشرفت های مهم دیگری نیز نائل خواهند شد. این پیشرفت ها به ویژه شامل بکارگیری سیستم های دارای سوخت جامد، موشک های با توان بیشتر و توسعه و ادغام اقدامات متقابل در برابر سیستم های دفاع موشکی می شود. به نظر می رسد اقدامات مقابله جویانه این دو کشور تاکنون، بر تلاش برای مقابله با سیستم های پدافند منطقه ای متمرکز بوده است. البته برخی از این اقدامات   از جمله پرتاب های تقریبا همزمان و متعدد که هم ایران و هم کره شمالی به نمایش گذاشته اند   به طور بالقوه سیستم های پدافندی طراحی شده برای مقابله با تهدیدات با برد بیشتر را نیز در معرض خطر قرار می دهد.

پوشش فرضی موشک های رهگیر با شتاب پروازی متغیر بین 3 تا 4.5 کیلومتر بر ثانیه برای مقابله با مسیر موشک های بالستیک فرضی با سوخت جامد و حداقل توان لازم و برد 5600 کیلومتر که از مرکز ایران شلیک شده.

 

توانایی ایالات متحده در ارزیابی و درک جزئیات موشک های بالستیک ( و یا انواع دیگر ) ایران و کره شمالی، اساسا بر وسعت آزمایش پروازی آنها تکیه دارد. در حالی که احتمال می رود هر دو کشور درصدد اجرای برخی آزمایش ها هستند   به منظور اطمینان از عملکرد سیستم های موشکی خود و با امید دستیابی به برتری سیاسی با به نمایش گذاشتن قدرت خود   به نظر می رسد هیچ یک از این کشورها تمایلی به دنبال کردن آزمایش های گسترده مانند ایالات متحده و شوروی سابق ( در خلال جنگ سرد ) و یا چین ندارند.

اگرچه روسیه و چین قطعا به حفظ و نوسازی زرادخانه های استراتژیک هسته ای خود ادامه خواهند داد، خط مشی ایالات متحده خاطرنشان می سازد که پدافند موشکی به منظور مقابله با این قوا طراحی نشده و از چنین قصدی نیز برخوردار نیست  هر گونه تلاشی برای مقابله، شکستی بسیار پرهزینه و متزلزل کننده خواهد بود. از این رو، تحقیق حاضر در انطباق با ماموریت تعیین شده از سوی کنگره، معیار ارزیابی سیستم های پدافند موشکی پیشنهادی را توانایی دفاع در برابر قوای استراتژیک روسیه و یا چین در نظر نگرفته است.

برچسب: باید از موشکهای جدید ایران ترسید, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 16:21

پاکسازی 110 ثانیهای دشمنان «نازعات» با موشکهای ایرانی

 نوار ساحلی کشورمان در جنوب که حدود 4900 کیلومتر طول دارد در صورت بروز یک تهدید نظامی بهترین فضا برای تجاور مستقیم دشمن فرامنطقه ای بدون نیاز به خاک کشورهای همسایه است. از اینرور حفاظت کامل از این مرز گسترده از جنبه های مختلف آن بسیار ضروری و به قول معروف از نان شب واجب تر است. 

برای افزایش آمادگی نیروهای عملیاتی در این عرصه هر ساله رزمایش هایی با حضور واحدهای مختلف نیروی دریایی برگزار شده و در آن آخرین راهکنش ها(تاکتیک ها) و تجهیزات جدید آزمایش شده و نتایج مورد بررسی قرار می گیرد.

یکی از جدیدترین این اقدامات، افتتاح جدیدترین منطقه دریایی سپاه پاسداران به نام «امام محمد باقر(ع)» در غرب تنگه هرمز و در سواحل خلیج فارس در بندرلنگه بود. پنجمین منطقه دریایی سپاه آنطور که از سوی فرمانده نیروی دریایی اعلام شد، قرار است از نقطه انتهایی جزیره قشم به اضافه منطقه جزایر نازعات تا غرب جزیره کیش را تحت کنترل خود قرار دهد و در حقیقت این مناطق، محدوده عملیاتی جدیدترین منطقه دریایی سپاه خواهد بود.

جزایر نازعات به مجموعه چهار جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک، ابوموسی و جزیره سیری گفته می شود.

اما در کنار این منطقه مهم نظامی که اقدامی تاکتیکی و استراتژیک برای حفاظت از یک منطقه مهم و حیاتی در خلیج فارس است، اقدامات دیگری نیز صورت گرفته که کمتر مورد توجه رسانه بوده است. نظر به اهمیت این اقدامات و تکمیل فعالیتهای مربوط به حفاظت از تنگه هرمز به کمک این استراتژی ها، تحلیلی گذرا از اقدامات مهم نیروی دریایی ارتش برای حفاظت از منافع نظام اسلامی در این محدوده ارائه خواهد شد تا اهمیت افتتاح منطقه پنجم دریایی سپاه، با بررسی این اقدامات، عزم ایران در مراقبت از این منطقه را بهتر نشان دهد.

در سال های اخیر نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران حضور پررنگ و کاملاً موثری در آبهای آزاد داشته است که مأموریت عبور از کانال سوئز توسط ناوگروه های اعزامی و حضور زیردریایی یونس در این میان شاخص هستند. 

در این مأموریت ها از ناو 62 ساله شهید نقدی که توسط کارخانجات نیروی دریایی تماماً بازسازی و بهسازی شده و به جای چند توپ سابق به موشک های دوربرد نور مجهز شده تا ناوشکن(ناو محافظ) 3 ساله جماران که توسط متخصصان داخلی طراحی، ساخته و تجهیز شده شرکت نموده و وجوه مختلف توانمندی های نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران که روز به روز به سمت راهبردی تر شدن حرکت می کند را به جهان نشان دادند.

برای حفاظت از این منطقه مهم، جدا از شناورهای خودی که مجهز به تسلیحات گوناگونی برای درگیری با واحدهای سطحی، هوایی و دریایی دشمن هستند، باید واحدهای موشکی با مأموریت ضدکشتی در ساحل نیز گشترش یافته و در مواقع لازم به ایفای نقش بپردازند. با توجه به اینکه هزینه تولید و عملیاتی نمودن این واحدها مناسب است و مهمتر از آن با پنهانکاری بالا و به صورت دائم قابلیت عمل دارند از اینرو توسعه چنین آتشبارهایی در کنار ساخت و تجهیز واحدهای شناور به موشک های دوربرد از چند سال پیش در دستور کار بوده است.

 

هواناو مجهز شده به موشک دوربرد نور
 
در واقع ضمن افزایش کمی و کیفی یگان های شناور بخشی از مأموریت های ضدکشتی هم به این سامانه های ساحلی محول می شود. یگان های پدافند ساحلی ایران در هر دو نیروی دریایی ارتش و سپاه تشکیل شده و آماده خدمت هستند.
پرتابگرهای خوداتکای ساحلی

یکی از جنبه های حفاظت نظامی بحث پدافند ساحلی دوربرد علیه شناورهای دشمن است که قصد نزدیک شدن به ساحل را دارند. برای این کار سامانه های زمینی برای شلیک موشک های ضدکشتی توسعه یافته اند.

این آتشبارها که در جدیدترین نمونه با نام سامانه ولایت معرفی شده است شامل پرتابگر دوتایی دارای رادار، پرتابگر سه تایی و سامانه کنترل و فرماندهی است. 

با بهره مندی از این اجزاء، آتشبارهای پدافند ساحلی به سامانه هایی خوداتکا تبدیل شده اند که ضمن ارتباط با مرکز فرماندهی عملیات نیروی دریایی در کشف و شناسایی اهداف و سپس درگیری با آنها نیازی به سامانه های هوایی، دریایی و زمینی دیگر ندارند به خصوص با توجه به اینکه  ممکن است فاصله سامانه های مذکور دور از آتشبار بوده و در شرایطی از نبرد امکان برقراری ارتباط مؤثر با آتشبار را از دست بدهند، خوداتکا بودن این واحدها باعث حفظ کارایی رزمی آنها می شود هر چند که داده های دریافتی از سایر سامانه ها برای اطلاع بهتر از وضعیت منطقه جنگی هم در این آتشبارها استفاده می شود.
پرتابگر دوتایی با رادار در سامانه ولایت

گردان بودن سکوهای پرتاب که می تواند شعاع وسیعی از ساحل را کنترل کند، وجود شبکه ارتباطی میان آتشبارها که امکان ردیابی و تخصیص اهداف چندگانه و مدیریت یکپارچه و همزمان بین آنها را فراهم می کند، از ویژگی های این سامانه های موشکی است.

افزایش انعطاف پذیری، بالا رفتن ضریب امنیتی برای نیروهای عمل کننده خودی، شناسایی اهداف بزرگ و کوچک دریایی و انهدام همزمان آنها در فواصل دور و نزدیک و در سریعترین زمان ممکن را می توان از دیگر ویژگی این سامانه های موشکی بیان کرد. 

در واقع علاوه بر شرایط فرضی که امکان خروج شناورهای خودی از اسکله ها نباشد ، یا اگر زمان کافی برای رسیدن واحدهای شناور به منطقه درگیری نباشد آتشبارها از منطقه اختفای خود خارج شده و وارد عمل می شوند. البته باید در نظر داشت در مواردی که منطقه ای هم توسط شناورها و هم با سامانه ساحلی قابل پوشش باشد با توجه به اینکه سرعت حرکت این آتشبارهای مستقر روی کامیون در خشکی بسیار بیشتر از عمده شناورهای موشک انداز در دریا است در صورت لزوم استقرار سریع سامانه موشکی در آن منطقه، آتشبارهای ساحلی می توانند سریعتر از شناورها به منطقه رسیده و در محدوده برد سلاح خود پوشش موشکی برقرار کنند.

در صورت استفاده از موشک نور با برد 120 تا 170 کیلومتر، حداقل 6 تا 8 آتشبار و در صورت بکارگیری موشک جدید قادر با برد بیش از 200 کیلومتر، حداقل 5 آتشبار برای پوشش مرزهای جنوبی کشورمان لازم است. 

با استقرار این سامانه ها در سواحل و جزایر جنوبی کشورمان محدوده بسیار زیادی از آب های خلیج همیشه فارس و دریای عمان و در برخی مناطق تا سواحل جنوب خلیج فارس در برد موشک های ایرانی قرار گرفته است. ضمن اینکه باید یاد آوری کرد موشک قادر، قادر به هدف قرار دادن تأسیسات ساحلی دشمن علاوه بر شناورهای آن است.
شلیک موشک قادر از عمق خاک کشور
 
البته برد بالای این موشک ها موجب فراهم شدن امکان استقرار پرتابگرها در عمق خاک خودی و در نتیجه کاهش احتمال شناسایی شدن توسط دشمن، فضای بیشتر برای تغییر مکان پس از اجرای یک عملیات و چندین شلیک می شود که اینکار با توجه به افزایش امکان رؤیت سامانه توسط دشمن پس از اجرای عملیات و جلوگیری از ضربه متقابل دشمن به آن لازم به نظر می رسد.

بنابراین در شرایطی که به هر دلیلی امکان پوشش بخشی از دریا با شناورها ممکن نباشد سامانه های خوداتکای زمینی با استقرار در عمق یا ساحل، نقطه اتکای مطمئنی برای باقی ماندن خطوط دفاعی تا فواصل دور هستند.

منابع نظامی آمریکا در دهه 90 احتمال اصابت به هدف موشک های کروز ضد کشتی سی-802 را به ناوهای خود حدود 85 درصد و بعد از موشک های کی-اچ-31 و کی-اچ-41 روسی آن را خطرناکترین تهدید موشکی کروز علیه خود اعلام کرده بودند.

با توجه به همرده بودن موشک های نور با آن موشک و در نظر گرفتن ارتقاهای بومی روی آن از جمله استفاده از سامانه راداری مقاوم در برابر جنگ الکترونیک و دستیابی به پوشش های جاذب امواج رادار می توان نتیجه گرفت که موشک های نور و قادر امروزه نیز تهدیدات کاملاً خطرناکی برای ناوهای جدید دشمن بوده و طبق اعلام وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح احتمال اصابت به هدف برای موشک نور بالغ بر 90 درصد است. 

با توجه به پرواز این موشک ها در ارتفاع بسیار پایین رادار کشتی ها به طور مستقل و در بهترین حالت از نظر کشف اهداف با سطح مقطع راداری کم از حدود 30 کیلومتری(با توجه به انحنای کره زمین) امکان رؤیت این موشک ها را خواهد داشت و در اینصورت با توجه به سرعت موشک نور که بین 0.8 تا 0.9 ماخ(272 تا 306 متر بر ثانیه در سطح دریا) است، دشمن تنها حدود 98 تا 110 ثانیه زمان برای واکنش خواهد داشت.
شلیک موشک نور از سامانه ساحل به دریا؛ پرتابگر جلویی سه فروندی و عقبی دوتایی با رادار است

موشک نور با طول 6.383 متر که 1.238 متر آن مربوط به موتور راکتی اولیه است، 715 کیلوگرم جرم داشته که 155 کیلوگرم آن مربوط به سرجنگی نفوذگر نیمه زرهی بکارگرفته شده است.

در سامانه ساحلی دربردارنده موشک نور، برد رادار که در باند X کار می کند بالغ بر 210 کیلومتر بوده و چهار پرتابگر سه فروندی با اطلاعات آن تغذیه می شوند. این سامانه توانایی کارکرن در دمای 25- تا 60+ را دارد.

در سامانه موشکی ضدکشتی ولایت نیز که موشک قادر از آن پرتاب می شود کارایی سامانه ها به مراتب بهتر از نمونه معرفی شده است. طول موشک قادر بین 6.75 تا 7.6 متر بوده و با جرمی بین 750 تا 850 کیلوگرم از سرجنگی قدرتمندی که جرم آن 165 تا 185 کیلوگرم تخمین زده می شود برخوردار است. 

این موشک در آزمایشی با سرجنگی به قدرت یک ششم میزان اصلی، موفق به غرق کردن یک شناور 63 متری شده است که نام قادر را برازنده آن نشان می دهد. حرکت در ارتفاع پایین، سرعت بالا و مقاومت در برابر جنگ الکترونیک دشمن از ویژگی های این موشک است که قرار است روی شناورهای نیروی دریایی ارتش نیز بکار گرفته شود.
 

 

 

 
 

 

120268_257.jpg

 

 

 

محدوده های پوشش سامانه ولایت با موشک قادر
 

 


این سامانه های خوداتکای ساحلی می توانند هر کدام با چند هدف درگیر شده و در فضای نبرد نامتقارن به مقابله مناسب با کمیت نیروهای دشمن بپردازند. همچنین چند سامانه نیز می توانند به سمت یک هدف شلیک کنند. در اینصورت توان پدافندی دشمن در چند جهت پخش شده و احتمال رسیدن موشک های شلیک شده به هدف بیشتر و احتمال انهدام تعدادی از موشک ها توسط سامانه های دشمن کمتر می شود.

ترکیب هوشمندانه سامانه های موشکی ساحل به دریا با شناورهای مختلف که به موشک های دوربرد و قدرتمند تجهیز شده اند خطوط دفاعی مستحکم و در عین حال پخش شده در  خاک و آب را شکل می دهند که ضمن ایجاد توازن قوا با دشمن پرتعداد با درصد موفقیت بالایی در صورت بروز درگیری، شناورهای دشمن را به قعر آب ها خواهد فرستاد.

 

 

 


شناور موشک انداز در منطقه پنجم دریایی سپاه
 

 


از سوی دیگر به گفته فرمانده کل سپاه پاسداران، با توجه به نوع ماموریت منطقه پنجم دریایی سپاه، بیشترین استعداد تفنگداران دریایی سپاه برای دفاع و پدافند در این جزایر مسقر می شوند. تفنگداران دریایی از جمله زبده ترین و کارآمدترین نیروهای در اختیار سپاه پاسداران هستند که حضور انبوه آنها در این منطقه دریایی می تواند حامل پیام های مهمی باشد.

این استعداد در کنار شناورهای موشک انداز سپاه که منابع غربی از آنها به عنوان زنبورهای سرخ یاد می کنند باعث خواهد شد در کنار تاکتیک مناسبی که سپاه و ارتش برای حفاظت از منافع و جزایر ایرانی در نظر گرفته اند، تجهیزات مورد نیاز برای اجرای طرح های غافلگیرانه و ضربتی نیز فراهم باشد.

برچسب: پاکسازی 110 ثانیهای دشمنان «نازعات» با موشکهای ایرانی , نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 16:16

گردان 707 ماموریت های ویژه کره جنوبی (گردان ببر سفید)

 

برچسب: گردان 707 ماموریت های ویژه کره جنوبی (گردان ببر سفید), 707 Special Mission Battalion, South Korea, Korea707 Special Mission Battalion, South Korea (White Tiger Battalion), South Korea's 707 battalion (battalion White Tiger), Battalion 707 in South Korea, یگان نیروهای ویژه ی فرماندهی جنگهای ویژه ارتش کره جنوبی, نیروهای ویژه ی فرماندهی جنگهای ویژه ارتش کره جنوبی, Republic of Korea Army Special Warfare Command, اشنایی با گردان 707 ماموریت های ویژه کره جنوبی (گردان ببر سفید), اشنایی با گردان 707 ماموریت های ویژه کره جنوبی, گردان 707 ماموریت های ویژه کره جنوبیبلك ارمی, گردان 707 یگان های ویژه ویژه کره جنوبی (گردان ببر سفید), گردان ببر سفید, گردان 707 یگان های ویژه ویژه کره جنوبی, بزرگترین مرجع جنگ افزار, جنگ افزار, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 16:08

نیروهای ویژه زیردریایی روسیه

 09.11.2008 подлодка подводная лодка


اطلاعات زیادی درباره حضور گروهان نیروهای ویژه زیر آب در دست نیست. چهره این مبارزان تقریبا همیشه با ماسک های سیاه که فقط چشم هایشان از آن بیرون می ماند، پوشانده شده است. غواصان نظامی لباس مخصوصی برای رفتن به زیر آب دارند.

این گروهان، از افراد برجسته نیروهای دریایی روسیه هستند و در مقابل حملات زیر آب، از خاک کشور محافظت می کنند. گروهان غواصان ویژه بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم تشکیل شد. امروز، غواصان نظامی برای حفاظت از مرزهای روسیه خدمت کرده و امنیت مقامات کشور را تامین می کنند. رییس ستاد نیروهای دریایی روسیه در منطقه اقیانوس آرام با اشاره به این موضوع می گوید: «روی زمین مرزبانان خدمت می کنند و در هوا خلبانان. در زیر آب ما هیچ گروهان ویژه ای برای مرزبانی نداریم. گروهان ما برنامه های مشخصی را به اجرا می گذارند. اگر تهدیدی وجود داشته باشد یا احتمال وقوع حادثه ای را بدهیم، گروهان ما بلافاصله وارد عمل می شود»

این گروهان برای اینکه همیشه آمادگی خود را در مقابل هر تهاجم حفظ کنند، دایما در حال تمرین هستند. مانورهای اخیر نیروهای دریایی روسیه در اقیانوس آرام، از همین دست تمرین ها بوده است.

قایق های تندرو در اختیار گروهان ویژه زیردریایی است. موتور این قایق ها با قدرت 150 اسب بخار کار می کند. و با کمک کاترهای نظامی، غواصان می توانند در پایگاه نیروهای دریایی اقیانوس آرام به مقابله با تهاجم در عرصه آبی بپردازند.

به عنوان مثال، اگر یکی از کشتی های زیردریایی متوجه وجود حباب در آب شود، این گروهان بلافاصله راهی خواهند شد و خود را به منطقه می رسانند. دستگاه اکسیژن همراه آنها در صورت لزوم می تواند با سیکل بسته کار کند و حباب از خود خارج نکند. گاز دی اکسید کربن خارج شده از تنفس، توسط دستگاه مجددا به اکسیژن برای تنفس غواص می شود. کماندوهای زیر آب از نظر تجهیزات در سطح بهترین نمونه های جهانی هستند. ابزار و تجهیزات و شیوه های حمله دشمنان روسیه، با دقت مورد بررسی قرار می گیرد. الکسی یکی از غواصان کماندو می گوید: «ما باید بدانیم که دشمن چه تجهیزاتی دارد و باید بتوانیم یک گام جلوتر باشیم تا مغلوب نشویم.»

گروه دشمن ابتدا تشخیص داده می شود. سپس نیروهای ویژه غواصان به مقابله با مهاجمین می پردازند. سلاح های مخصوص اتومات با برد طولانی، قادر به شلیک هستند. برد شلیک این سلاح ها به بیش از 30 متر نیز می رسد. این گلوله ها می توانند از لباس های مخصوص غواصی و ماسک محافظ نیز عبور کنند.

هر یک از غواصان، یک سرباز عمومی است. او می تواند هم در خشکی و هم در زیر آب در عملیات حضور پیدا کند. این نیروها از مهارت های پیشگامی برخوردارند. گاهی اوقات مجبور می شویم که مین های زیرآب را خنثی کنیم. نیکلای دیگر غواص کماندو می گوید: «راه های مبارزه با مهاجمین بسیار زیاد است. این فقط عملیات زیر آب نیست. همه چیز از جمع آوری اطلاعات آغاز می شود. اطلاعات در مورد آنچه که در سطح آب رخ می دهد و به سمت مرزهای کشور در جریان است. تمام این مجموعه اطلاعات کمک می کند که مهاجمین زیر آب یا حتی تروریست ها را منهدم کنیم. »

بدون غواصان کماندو امکان انجام هیچ یک از برنامه های خاص که نیاز به انجام اقدامات امنیتی دارند، امکان پذیر نیست. در زمان برگزاری نشست همکاری های اقتصادی آتلانتیک که چندی پیش در ولادیواستوک برگزار شد، بسیاری از این غواصان به طور شبانه روزی کار می کردند. غواصان هر روز در داخل آب های خلیج مشغول کنکاش و نگهبانی بودند. آنها برای وقوع هر خطری آماده بودند، اما خوشبختانه، تهدید جدی رخ نداد.

هر زمان که لازم باشد، گروهان غواصان کماندو آماده همراهی هر نوع کشتی نظامی و گارد ریاست جمهوری هستند. تفاوت فقط در یک چیز است، کسی متوجه حضور این گروهان نمی شود. کار غواصان در خلیج آدن در حاشیه جزایر سومالی، این مساله را اثبات کرد. نیروهای ویژه دریایی از تاکتیکی برخوردار هستند که معمولا دزدان دریایی به کار می گیرند، آنها یاد گرفته اند که با هر مهاجم و شخص بدطینت به طور موثر مبارزه کنند.

برچسب: نیروهای ویژه زیردریایی, ویژه, نیروی دریایی, نیروی ویژه, زیر دریایی, جنگ افزار, worldarmy, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 16:04

نگاهی به «هدی»؛GPS ناشناخته ایرانی

 

برچسب: نگاهی به «هدی»؛GPS ناشناخته ایرانی,gpsایرانی, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 16:01

توان قایقهای تندروی ایران

 

برچسب: توان دریایی تندرو های ایران, توان قایقهای تندروی ایران, قایقهای ایران, قایق انتحاری, نیروی دریایی ایران, ایران, امریکا, ناو امریکایی, جنگ افزار, worldarmy, worldarmy,mihanblog,com, آمریکن اینترپرایز, قایقهای جنگی تندروی ایران, موشکانداز "ذوالفقار", قایق پرنده باور, سراج, AK,230, ناوچه موشکانداز تندر, قایقهای موشکانداز" کلاس "سینا" و "کمان, قایقهای تندروی موشکانداز و اژدرانداز, Bladeruer, فایننشالتایمز, برانداستون, تجهیزات نظامی ایران, ناوگان آمریکا, ناو هواپیمابر USS, Examiner, تنگه هرمز, the daily, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:35

آشنایی با راکت های ایرانی خانواده زلزال

 

برچسب: آشنایی با راکت های ایرانی خانواده زلزال, راکت های سوخت جامد کوتاه برد, موشک, راکت, راکت کوتاه برد, راکت سوخت جامد, موشک زلزال, راکت زلزال, موشک سوخت جامد زلزال, جنگ افزار, worldarmy, worldarmy,mihanblog,com, موشک های فاتح,110, وشک های ضد موشک, جنگنده ها, پایگاه العدید, گشت دریایی اوریون و ترابری سی,130, کی,سی,135, زلزال,3, راکت زلزال,1, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:31

آشنایی با سیستم های اخطار نزدیک شدن موشک(MAW)

 تصویر

برچسب: آشنایی با سیستم های اخطار نزدیک شدن موشک(MAW), سیستم اخطار نزدیک شدن موشک, موشک, mav, سیستم پیش اخطار, جنگ افزار, worldarmy, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:26

رادارهای پیش خطر شوری

 تصویر

برچسب: رادار مهم جماهییر شوروی را بیشتر بشناسیم, اتحاد جماهیر شوروی, رادار, جنگ افزار, worldarmy, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:22

سیستم رادار ضدموشکی US X-Band radarUS X-Band ra

 تصویر

برچسب: سیستم رادار ضدموشکی US X,Band radarUS X,Band ra, رادار, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:17

رادار چیست و چگونه کار می کند؟

 

رادار

 

 

برچسب: رادار چیست و چگونه کار می کند؟, رادار چیست, رادار, radar, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:12

سونار چیست؟

 تصویر

برچسب: سونار چیست؟, جنگ افزار, worldrmy, worldarmy,mihanblog,com, ناوبری و فاصلهیابی صوتی, Target, Echo sounder, پژواک, Sidescan, سونار نظامی, sound navigation and ranging, رادار, سونار, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:06

رادار چیست؟ (نحوه کار، انواع و تاریخچه رادار در ایران و جهان)

 تصویر

برچسب: رادار چیست؟ (نحوه کار, انواع و تاریخچه رادار در ایران و جهان), رادار, سامانه پدافند هوایی موشکی اس,200, سامانه های دوربرد موشکی, رادار چینی JY,14, رادارهای تاکتیکی و متحرک GPS,11, نخستین رادار FPS,100, رادار انگلیسی تایپ13, ردیابی اشیای فضایی, ALTAIR, آلتیر, جنگنده های شب پرواز آلمانی, رادار Lichtenstein SN2, سامانه های Passive, باندهای فرکانسی HF, VHF, UHF, L Band, S Band, C, X, K, رادار میلیمتری, رادار HF,OTH, رادار TWS, رادار SLAR, رادار SAR, رادار روزنه مصنوعی (Synthetic Aperture Radar ), رادار موج پیوسته (CW), Pulse Compression, رادار پالس فشرده, High Resolution, Pulse Transmission, Tracking Radar, Continuous Wave Radar, رادار آلمانی GCI, هواشناسی, ترافیک هوایی, اخطار هوایی, رهگیری هوایی, تصویربرداری, جنگ دوم جهانی, امواج HF, هوگو ژرنسبارک, MTI, امواج رادیویی, الکترو مغناطیس, سونار, Radio Detection and Ranging, رادار (Radar), تاریخچه رادار, نحوه کار رادار, جنگ افزار, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 15:04

نگاهی به توان نظامی ایتالیا

 

 
 
http://jalalfalahi.persiangig.com/27-12-91/olrm8an7853wo1ie8u.jpg


براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان سیا و كتابخانه كنگره آمریكا و برآورد آنها در سال 2011، هم اكنون ایتالیا از نظر توان نظامی در رده هفدهم قدرت های نظامی جهان قرار دارد.

بر اساس اطلاعات عنوان شده از سوی سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) و كنگره آمریكا، ایتالیا كه جمعیت آن 61 میلیون و 16 هزار نفر است، هم اكنون دارای 293 هزار پرسنل فعال نظامی است و تعداد نیروهای ذخیره فعال این كشور 42 هزار نفر است.

ارتش ایتالیا به چهار شاخه اصلی تقسیم می شود: 1- نیروی زمینی 2- نیروی هوایی 3- نیروی دریایی 4- ژاندارمری

نیروی زمینی ایتالیا دارای 320 دستگاه تانك، 7739 دستگاه نفربر، 162 عراده توپ كششی، 262 عراده توپ خودكششی، 22 سامانه پدافند موشكی، 3280 خمپاره انداز، 400 سامانه ضد تانك، 116 سامانه پدافند هوایی و 6552 وسیله نقلیه لجستیكی است.

نیروی زمینی ایتالیا قدرتمندترین نیروی دفاعی این کشور محسوب می شود. تانكها و نفربرهای "داردو"، "چنتارو"، "آریته" و هلیکوپترهای جنگی "مانجوستا" (Dardo, Centauro, Ariete, Mangusta) بعلاوه زره پوشهای "لئوپارد یک" و "ام 113" (Leopard 1, M113) از مشهورترین تجهیزات جنگی، نیروی زمینی ایتالیا هستند.

نیروی هوایی ایتالیا نیز دارای 1004 فروند جنگنده و هواپیما، 435 فروند هلیكوپتر و 132 فرودگاه عملیاتی است.

نیروی هوایی ایتالیا یا به طور مخفف AMI، در سال 1923 توسط "ویتویو امانوئل سوم" به عنوان نیروی هوایی سلطنتی تاسیس شد. بعد از جنگ جهانی دوم که حکومت ایتالیا جمهوری شد، نام نیروی هوایی سلطنتی نیز به نام فعلی تغییر کرد.

نیروی دریایی ایتالیا نیز دارای 180 فروند كشتی، هشت بندر، شش زیردریایی، دو ناو هواپیمابر، چهار ناوشكن، 12 ناوچه، 14 قایق نظامی گشت زنی و 39 قایق جنگی خشكی آبی است.

نیروی دریایی ایتالیا مانند نیروی هوایی، پس از نیروی دریایی سلطنتی در سال 1946 تاسیس شد. نیروی دریایی ایتالیا نیروی مدرنی است که دارای همه نوع کشتی و زیر دریایی از جمله ناوهای هواپیما بر، ناوشکن، کشتی های مدرن، زیر دریایی، کشتی ها و قایقهای آبی خاکی است.

ژاندارمری نیروی امنیتی ایتالیاست و شامل پلیسهای مختلف ایتالیا می شود. مثلا گواردیا دی فیناتزا(Guardia di Finanza) پلیس مخصوصی است که رفع و رجوع جرائم مالی، مواد مخدر، گمرک و کنترل مرزهای آبی، زمینی و هوایی، مهاجرتهای غیر قانونی، پول شوئی، پولهای تقلبی و جرائم کامپیوتری را بر عهده دارد.

ارتش تحت نظارت شورای عالی دفاع، به ریاست رئیس جمهور اداره می شود. بودجه نظامی ایتالیا در سال 2011، 50 میلیارد و 400 میلیون دلار بوده است. كشور ایتالیا دارای مساحت 301 هزار و 340 كیلومتر مربع و 7600 كیلومتر خط ساحلی است. ایتالیا دارای 1889 كیلومتر مرز مشترك است.


به گزارش ایسنا بر اساس اطلاعات عنوان شده از سوی سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) و كنگره آمریكا

برچسب: نگاهی به توان نظامی ایتالیا, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 14:59

پایان رؤیای رادار گریزی توسط رادارهای ایرانی

 

برچسب: پهپاد شناسایی RQ,170, جنگنده های رادارگریز با رادارهای جدید ایران به دام می افتند, جنگنده, رادار, جنکنده رادار گریز, رادارهای جدید ایران, پهباد, جنگ افزار, worldarmy, worldarmy,mihanblog,com, جانور قندهار, رهگیرهای الکترواپتیکال, رادار کیهانی, مطلع الفجر,2, پرنده پنهانکار اف 117, سازمان رزم دفاعی هوایی, کشور بلاروس, رادار " Vostok, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 14:55

آشنایی با سامانه پدافند هوائی دراکو ( Draco )

 http://gallery.military.ir/albums/userpics/10246/draco.jpg

برچسب: آشنایی با سامانه پدافند هوائی دراکو ( Draco ), سامانه, سامانه پدافند هوایی, سیستم پدافند هوایی, پدافند هوایی, سامانه پدافند هوایی دراکو, دراکو, سیستم پدافن هوایی دراکو, پدافند هوایی دراکو, جنگ افزار, worldarmy, نویسنده: قوچاقی تاريخ: چهارشنبه 30 اسفند 1391 ساعت: 14:37

آشنایی با اسلحه تک تیر اندازی HS-50 ایران

اشتایر اچاس ۵۰. یک تفنگ تکتیرانداز ضد تجهیزات، تک تیر با کالیبر ۵۰. بیامجی است که توسط شرکت اشتایر مانلیچر ساخته شدهاست.

اشتایر اچاس ۵۰. اسلحهای تک تیر است که به صورت دستی مسلح میشود. این سلاح فاقد خشاب است، بنابراین برای هر بار شلیک، اسلحه باید به طور مستقیم (دستی) از دریچه پوکهپران توسط یک تیر فشنگ پر شود و فشنگ توسط حرکت (هل دادن) رو به جلوی گلنگدن یا آلات متحرکه که با دست انجام میپذیرد درجان لوله قرار گیرد. خانکشی یاشیارکشی لوله سلاح به روش چکشکاری سرد صورت پذیرفته که همین امر سبب دقت بسیار بالای سلاح در برد موثر ۱۵۰۰ متری آن شدهاست. این سلاح دارای دوپایه قابل تنظیم است و شعله پوش آن به طور بسیار موثری لگد یا پسزدن آن را برای تیراندازی راحتر کاهش میدهد، همچنین این سلاح دارای ریل دوربین برای نصب انواع تجهیزات اپتیکی است.

استفاده درایران


ایران: تعداد ۸۰۰ قبضه از این سلاح در سال ۲۰۰۶ خریداری شدهاست. نیروی انتظامی این تعداد اسلحه از این نوع را خریداری و در زمان سفارش آن به شرکت سازنده، مدعی گردیده از این سلاحها برای مبارزه با قاچاقچیان مواد مخدر استفاده خواهد شد.

وزارت دفاع ایران این سلاح را بومی کرده و در تعداد نا محدود تولید کرده و در اختیار نیرو های مسلح قرارد داده است.

مشخصات
نوع تفنگ تکتیرانداز
خاستگاه اتریش
سازنده اشتایر مالیچر
قیمت واحد ۵٬۲۹۹ دلار
تاریخ تولید ۲۰۰۴
مدلهای مختلف اچاس ۴۶۰.--- اچاس ۵۰. ام۱
خصوصیات
وزن ۱۲٫۴ کیلوگرم
طول ۱٫۳۷۰ میلیمتر
طول لوله ۸۳۳ میلیمتر
فشنگ ۵۰. بیجیام-- ۴۶۰. اشتایر
عملکرد مسلح شدن دستی
برد موثر ۱۵۰۰ متر
سامانه تغدیه تک تیر
خشاب ۵تایی (در مدل ام۱)

برچسب: آشنایی با اسلحه تک تیر اندازی HS,50 ایران,خبرها و دستاوردهای وزارت دفاع وارتش و سپاه , انواع سلاح, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 16:55

آشنایی بابالگرد کاموف 60 Ka-60 "Kasatkaروسیه

بالگرد کاموف۶۰ قرار است جایگزین بالگرد میل 8 در نیروهای مسلح و پلیس روسیه گردد پس می بایست کمکم خود را آماده خداحافظی با خانواده بالگرد های میل ۸ نمائیم .بالگردی که اگرچه زیبا نبود ولیکن اسب کاری نیروهای نظامی روسیه و بلوک شرق بود.
کاموف ۶۰ اولین پروازش را در 24 دسامبر 1998 انجام داده است و تا کنون حدود 10 فروند از این بالگرد ساخته شده و تحویل نیروی هوایی روسیه شده است.براساس اخبار تائید نشده نیروی هوایی روسیه پیشنهاد خرید ۲۰۰ فروند از بالگردهای مذکور را ارائه داده است ولیکن بازاری بسیار بیشتر از برآورد انجام شده را می توان برای آن پیش بینی نمود.
از این بالگرد مجهز و پیشرفته همانند میل 8 قرار است مدلهای گوناگونی تولید شود تا بتواند نیاز نیروهای مختلف و کشورهای غربی و شرقی را پاسخگو باشد از جمله:
مدل پایه و استاندارد
مدل آموزشی
مدل باری و ترابری
مدلی برای بازار داخلی
مدلی نظامی و ضد تانک مجهز به تیربار و موشک
مدلی برای نیروی دریایی
مدلی با استفاده از موتور غربی جنرال T700/CT7-2D1



مشخصات کلی

خلبان:2 نفر
ظرفیت:16 نفر
طول:15.60متر
قطر روتور:13.50 متر
ارتفاع: 4.20 متر
وزن خالی:2750 کیلوگرم
حداکثر وزن:6750 کیلوگرم
موتور 2عدد:2Rybinsk RD-600V turboshafts, 956 kW (1,282 shp) each
حداکثر سرعت:300 کیلومتر
سرعت کروز:270 کیلومتر
برد:615 کیلومتر
همکلاس با بالگرد های:

Sikorsky S-76
Bell 430
Agusta A109
Eurocopter Panther
Eurocopter Dauphin
Harbin Z-9
HAL Dhruv
 

برچسب: آشنایی بابالگرد کاموف 60 Ka,60 "Kasatkaروسیه, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 16:49

یادگاریهای نیروهای هوایی عراق - دوران صدام

برچسب: یادگاریهای نیروهای هوایی عراق , دوران صدام, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 16:46

بالگرد کبری


برچسب: بالگرد کبری,چشمها را باید شست؛جور دیگر کبراهای ایران را دید, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 16:41

موشک های باراک 8 اسرائیل-هند

باراک - 8 یک سیستم موشکی - برد بلند - پدافند موشکی و پدافند هوایی - مربوط به نیروی دریایی هندوستان می باشد که به صورت مشترک توسط کمپانی اسرائیلی IAI (( مخفف Aerospace Industries )) و کمپانی هندی DRDO (( مخفف Defence Research & Development Organisation )) توسعه یافته است . این سیستم موشکی سطح به هوا (( که به صورت مخفف SAM نامیده می شود )) می تواند بر ضد جنگنده ها ، UAVs و موشک های شلیک شده مورد استفاده قرار بگیرد و اهداف مورد نظر خود را منهدم کند . انتظار می رود باراک - 8 در سال 2013 توسط نیروی دریایی کشور هندوستان به خدمت گرفته شود . ناوشکن های ضد رادار کلاس Kolkata نیروی دریایی هندوستان که در حال حاظر در دست ساخت می باشند ، یکی از شناورهایی خواهند بود که این سیستم پدافتدی به همراه موشک های کروز ضد کشتی پیشرفته ی BrahMos بر روی آنها نصب خواهد شد . در تصاویر زیر می توانید یک طرح گرافیکی از این ناوشکن به همراه تصویری واقعی از آن که در حوضچه ی خشک (( Dry dock )) در دست ساخت است را مشاهده نمایید .






در ژانویه سال 2006 اسرائیل و هندوستان قراردادی 350 میلیون دلاری را به منظور همکاری و مشارکت در ساخت و توسعه ی نسل جدیدی از موشک های سطح به هوای برد بلند برای خدمت در نیروی دریایی کشور هند ، به امضا رساندند . در آوریل سال 2009 اسرائیل قرارداد دیگری به ارزش 1.1 میلیارد دلار را برای تحویل و آپگرید سیستم پدافند هوایی باراک - 8 برای نیروی دریایی ارتش هندوستان ، امضا کرد . تحویل این سیستم موشکی در سال 2017 صورت خواهد پذیرفت .


کمپانی های اسرائیلی Rafael و Elta Systems که هردو از زیر مجموعه های شرکت IAI به حساب می آیند ، به صورت مشترک در این طرح نقش آفرین هستند . Rafael مسئولیت طراحی و ساخت موشک ها و Elta هم مسئولیت ساخت رادار این سیستم موشکی را بر عهده گرفته است .


اولین تست موشک باراک - 8 در ماه مه سال 2010 در اسرائیل انجام شد و قرار بر این است که تست بعدی نیز در خود اسرائیل در سال 2012 انجام شود . طبق قرارداد و برای مشخص کردن کیفیت محصول می بایست قبل از ورود به خدمت ، 8 آزمایش در هندوستان و اسرائیل بر روی این سیستم موشکی انجام شود . از مجموعه زیر سیستم های باراک - 8 می توان به چهار رادار MF-STAR به همراه ماژول های الکترونیکی مربوط به صفحه ی کشتی اشاره کرد که در آخرین مرحله از مونتاژ به کشور هند تحویل خواهند شد .


همانگونه که در بالا نیز به آن اشاره شد ، سیستم پدافندی باراک - 8 ، قرار است بر روی سه ناوشکن در دست ساخت کلاس Kolkata که هم اکنون در شیپ یارد Mazagon واقع در کشور هندوستان تحت ساخت و ساز قرار دارند ، نصب شود . تحویل اولین شناور از این کلاس در سال 2012 خواهد بود و موشک های باراک - 8 در سال 2013 بر روی آن نصب خواهد شد . همچنین 4 شناور دیگر در این کلاس می بایست با نمونه های ارتقا یافته از این سیستم موشکی مجهز شوند که این ارتقا شامل افزایش برد موشک های آن تا شعاع 100 کیلومتر می شود . در تصویر زیر می توانید یک لانچر 8 سلولی از موشک های باراک - 8 را ملاحظه نمایید .




باراک - 8 یک سیستم موشکی عمود پرتاب برای کشتی های جنگی می باشد و مخصوص شناورهایی ساخته شده است که برای حضور پدافند موشکی بر روی عرشه ی خود ، دچار کمبود جا هستند و از عرشه های کوچک رنج می برند . باراک - 8 می تواند بر روی بسیاری از شناور های موجود و یا در دست ساخت نصب شود . اجزا تشکیل دهنده ی این سیستم پدافند موشکی شامل موارد زیر می باشد :


لانچر های عمودی پرتاب موشک

رادار جستجو گر فعال

موشک ها

خطوط ارتباطی دو طرفه تبادل دیتا


موشک های باراک - 8 قابلیت ، سوپرسونیک ، sea-skimming را دارا هستند و خود سیستم نیز توانایی درگیری همزمان با چندین هدف را دارد . همچنین این موشک ها از یک سر جنگی قوی با مکانیزم موثر hit-to-kill نیز سود می برند . مشخصات این موشکها در فاز اولیه (( قبل از ارتقا )) عبارتند از : طول 4.5 متر ، شعاع 54 سانتی متر ، طول بال 94 سانتی متر ، سرعت 2 ماخ و شعاع عملیاتی 70 کیلومتر


رادار MF-STAR این سامانه از تکنیک های multibeam ، pulse Doppler و ECCM برای کشف و رهگیری اهداف با سرعت بالا و RCS پایین حتی در محیط های آلوده به جمینگ استفاده می کند . این رادار با ایجاد یک پوشش 360 درجه ای می تواند اقدام به رهگیری موشک های شلیک شده به سمت شناور خودی حتی در فاصله ی 500 متری نماید . این رادار تا میانه های مسیر حرکت موشک ، هدایت آن را بر عهده می گیرد و در فاز ترمینال ، وقتی که موتور دوم موشک روشن می شود ، رادار جستجوگر فعال شده و ادامه ی مسیر تا لحظه ی برخورد به هدف بر عهده ی این رادار می باشد .


نیروی رانش موشک های باراک - 8 توسط یک موتور dual pulse که توسط کمپانی DRDO توسعه یافته است ، فراهم می شود . این موتور ها برای مونتاژ نهایی در کنار سایر قطعات موشک ، به کمپانی IAI تحویل داده می شوند . این موتور ها قدرت مانور بسیار بالایی را برای موشک در دنبال کردن هدف خود فراهم می کنند .

برچسب: موشک های باراک 8 اسرائیل,هند, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 16:29

انواع پهپادها

 
 

پهپاد ام کیو-۱ پرداتور (به انگلیسی: MQ-1 Predator) ، یک هواپیمای بی سرنشین ساخت آمریکا است که توسط آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و نیروی هوایی این کشور مورد استفاده قرار میگیرد. از سال ۱۹۹۵ این پهپاد که مجهز به دوربین و انواع حسگرها بوده و قابلیت حمل موشک را داراست در عملیات شناسایی و رزم به طور گسترده در کشورهای عراق، پاکستان، یمن، لیبی و بوسنی به کار گرفته شدهاست.[۱]


ام کیو-۱ پرداتور
MQ-1 Predator unmaed aircraft.jpg
پهپاد ام کیو-۱ پرداتور
نوع هواپیما بی سرنشین
کشور سازنده پرچم ایالات متحده آمریکاآمریکا
شرکت سازنده جنرال اتومیکس
نخستین پرواز ژوئیه ۱۹۹۴
تاریخ رونمایی ژوئیه ۱۹۹۵
وضعیت کنونی در حال استفاده
بکارگیرنده(ها) ایالات متحده، ایتالیا، ترکیه


ام کیو-۱ پرداتور در حال شلیک موشک هلفایر

تاریخچه

مدل اولیهٔ این پهپاد صرفاً به منظور عملیات جاسوسی و شناسایی مورد استفاده قرار میگرفت. اما با طی روند تکامل، قابلیت حمل دو عدد موشک ایجیام-۱۱۴ هلفایر و مهمات دیگر به آن افزوده شد و در ماه ژوئیه سال ۱۹۹۴ برای اولین بار مورد استفادهٔ رزمی قرار گرفت.
از سال ۲۰۰۹ نیروی هوایی آمریکا ۱۹۵ عدد از این نوع پهپاد و ۲۸ فروند ام کیو-۹ ریپر را در حال استفاده داشته است. طبق گزارشی که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، نیروی هوایی امریکا ۷۰ فروند از این نوع هواپیماهای بی سر نشین را در اثر سقوط، ۵۵ فروند را در اثر خطای انسانی، شرایط جوی و خرابی، ۴ فروند را در اثر برخورد گلوله و موشک در کوزوو، بوسنی و عراق و ۱۱ فروند را در اثر بروز حوادث دیگر از دست داده است.[۱]

رویارویی با جنگندههای ایران

در تاریخ پنچشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۱ دو فروند هواپیمای سوخو-۲۵ متعلق به نیروی هوایی سپاه پاسداران بر فراز خلیج فارس به یک فروند پهپاد ام کیو-۱ پرداتور غیر مسلح شلیک کردند که به این هواپیما آسیبی نرسید و به سلامت به پایگاه خود بازگشت.[۲]
در این باره پنتاگون مدعی شد که این هواپیمای بدون سرنشین بر فراز آبهای بینالمللی پرواز میکرده است.[۳] ایران با رد اظهارات مقامات امریکایی ادعا کرد که این هواپیما وارد حریم هوایی ایران شده و شلیک به سمت آن با هدف وادار نمودن آن به ترک حریم هوایی کشور بوده است.[۴]

مشخصات فنی

  • طول: ۸٫۲۲ متر
  • طول بال: ۱۴٫۸ متر
  • ارتفاع: ۲٫۱ متر
  • وزن بدون بار: ۵۱۲ کیلو گرم
  • وزن با بار (تسلیحات و غیره): ۱۰۲۰ کیلو گرم
  • حد اکثر سرعت: ۲۱۷ کیلومتر در ساعت
  • برد: ۱۰۰ کیلومتر

برچسب: آشنایی با هواپیمای ام کیو,۱ پرداتورMQ,1 Predator, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 7:14

رادارهای LPI پایانی بر موشکهای ضد رادار

موشکهای ضد رادار یا به عبارت بهتر "ضد تشعشع" هرچند بر خلاف تصور عموم قادر نبودند و نیستند تا با یک شلیک یک سایت موشکی زمین به هوای پیشرفته را از صحنه نبرد خارج سازند، اما به هر حال از جنگ ویتنام و پیدایش موشکهای AGM-45 شرایک، تا نبرد عراق در سال 2003 یک کابوس وحشتناک برای نیروهای پدافند هوایی به شما می رفتند؛ بعد از جنگ بالکان و اثبات توانمندی سیستمهای پایه راداری برای در امان ماندن از آسیب موشکهای ضد رادار، در آخرین گام معرفی مفهومی با نام LPI به عنوان اختصاری برای عبارت Low Probabilty of Interception Radar یا رادارهایی با احتمال رهگیری پائین اخرین امیدها را هم برای استفاده موثر از موشکهای ضد رادار در صحنه های نبرد نوین نقش بر آب کرد.


تصویر

شلیک موشک ضد رادار AGM-88 هارم

همانطور که از نام این رادارها پیداست، رادارهای LPI رادارهایی هستند که احتمال رهگیری انها توسط سیستمهای ESM بسیار پایئن است، در واقع رادارهای LPI را می توان رادارهای پنهانکار نامید. با توجه به مشخصه بارز رادار مبنی بر ارسال سیگنال، در ابتدا پنهانکاری رادارها ناممکن به نظر می رسد اما در حقیقت این امر با استفاده از تکنیک های خاص امکان پذیر است. تکنیک هایی که برای پنهان کردن یک رادار از گیرنده های راداری به کار میرود از قرار زیر است:

1- استتفاده از آنتنهای عریض تر و یا آنتنهای آرایه فازی برای حداقل سازی تشعشعات رادار در خارج از راستای رادار
2- استفاده از حداقل توان خروجی رادار برای اجرای ماموریت
3- اجرای رژیم کنترل تشعشع و روشن نمودن رادار تنها در زمان مورد نیاز
4- استفاده از تکنیک کمپرس سازی امواج، با این روش امواج در پیک های زمانی کوتاه در یک ناحیه از فضا تجمیع می شوند که این روش علاوه بر امکان ایجاد هزاران نوع موج در یک فرکانس مشخص امکان تشخیص رفتار رادار و ثبت آن که لازمه پروسه رهگیریست را از سیستم ESM دشمن سلب می نماید
5- افزایش پهنای باند رادار و متمرکز کردن انرژی امواج رادار در یک بازه فرکانسی گسترده تر، این روش انرژی متمرکز روی هر فرکانس را کاهش می دهد لذا رهگیری رادار برای سیستمهای دشمن سخت تر می گردد
6- گسترده تر کردن مشخصه های سیگنال مانند فرکانس، فرم سیگنال و فرکانس تکرار سیگنال و جهش نامنظم و بی برنامه بین فرمهای مختلف رادار برای عوض کردن امضای رادار و جلوگیری از رهگیری آن

رادارهای LPI تا کنون در هیچ میدان رزمی حضور نداشته اند اما آزمایشات واقعی در شرایط رزمی نشان می دهد این رادارها یک دردسر واقعی برای عملیاتهای سرکوب دفاع هوایی می باشند، در واقع آزمایشات یک موسسه بریتانیایی نشان می دهد یک رادرا معمولی که در حالت عادی با استفاده از گیرنده های عادی با حساسیت منفی 60 دسی بل در برد 250 کیلومتری قابل کشف است تنها با استفاده از تکنیکهای کنترل انرژی مفهوم LPI برد کشف خود را به کمتر از 3 کیلومتر کاهش می دهد، چنین راداری برای سیستمهای پیشرفته اخطار راداری در جنگنده ها با حساسیت منفی 40 دسی بل غیر قابل شناسایی خواهد بود.


استفاده از یک رادار LPI سه تاثیر عمده بر صحنه نبرد دارد:
1- ابزارهای جنگ الکترونیک مانند جنگنده های گراولر و یا پراولر دشمن را از کشف سیگنال رادار و ایجاد اخلال در آن عاجز می نماید
2- در صورت قفل راداری روی یک هدف مشخص، هدف از تشخیص قفل راداری سیستم LPI ناتوان خواهد بود و قل از اجرای هرگونه مانور اهتراز یا جنگ الکترونیک غافلگیرانه طعمه موشک خواهد شد،
3- رادار با توجه به امضا های متفاوت و کاهش برد رهگیری به کمتر از برد موشکهای زمین به هوا برای موشکهای ضد رادار غیر قابل رهگیری خواهد بود



تصویر
رادارهای LPI یک دردسر جدی برای جنگنده های اخلالگر مثل گراولر خواهند بود

رادارهای LPI در ایران

از کشوری با سیستم رسانه ای و سیستم حفاطت اطلاعاتی نظامی مثل ایران بیان دارا بودن مفهوم LPI توسط رادارهای تولید داخل بسیار بعید است، اما در رادارهای ساخته شده یا بهینه سازی شده در ایران یک نکته برجسته وجود دارد. تمرکز اصلی در ارتقا یا تولید این رادارهای قبل از آنکه به اندازه رادار، نوع دیشها و سایر مشخصه ها باشد به دیجیتال سازی رادار و استفاده از قطعات و زیر مجموعه های جدید برای یک پارچه کردن مفاهیم اطلاعاتی در رادارها است، و این درحالی است که مفاهیم LPI به جز یک مورد یعنی اندازه دیش برای کنترل برون ریزی های رادار هیچکدام مفاهیم سخت افزاری نیستند. در بدبینانه ترین شرایط یعنی لحاظ نکردن مفاهیم LPI در رادارهای ساخت داخل رادارهای موجود با توجه به خروجی ها و کنترل گرهای دیجیتالی به سرعت می توانند به رادارهای LPI تبدیل گردند.


تصویر
کنترل تملم دیجیتال رادارهای سیستم پدافندی مرصاد

در این میان اما یک رادار داخلی قابل توجه است، رادار آرایه پلنار سیستم دفاع ضد کروز مصباح که جدیدا معرفی گشته و عکسهای بسیار محدودی از آن موجود است با توجه به ساختار ارایه های پلنار که تمام واحدهای گیرنده و فرستنده را در یک آرایه خود به صورت مجتمع دارند و هر واحد می تواند در یک فاز خاص به اجرای مامورت بپردازد دارای خاصیت ذاتی LPI هستند زیرا هر قسمت از انرزی رادار معطوف یک فاز و یک نوع سیگنال خاص می شود لذا جمع بندی این سیگنالهای ضعیف متفاوت و با امضای متفاوت برای سیستمهای شناسایی بسیار سخت خواهد بود. طبق سخنان فرمانده نیروی دریایی رادارهای نصب شده بر روی نسل اینده ناوچه های کلاس جماران از نوع رادارهای آرایه پلنار خواهد بود.


تصویر

رادار سیستم مصباح

آخرین مورد قابل توجه در باره رادارهای LPI در ایران به یک رادار نسبتا قدیمی بر می گردد، رادار کاشف، نمونه تولید تحت لیسانس رادار باند S چینی YLC-6. این رادار در ایران یک توات بسیار مهم دارد. این رادار در داخل کشور به یک گیرنده جدا مجهز شده این گیرنده علاوه بر اینکه می تواند امواج منحرف شده توسط پنهانکارها را تشخیص دهد با قرار گرفتن در فاصله ای مناسب می تواند برد رادار را افزایش دهد و با این شیوه امکان کشف رادار را کاهش دهد، به عبارت بهتر اگر یک سیگنال عادی کاشف برای رادار از 150 کیلومتری و برای ESM دشمن با همان حساسیت رادار از 300 کیلومتری قابل شناسایی باشد، با قرار دادن این گیرنده ها در 200 کیلومتری فرستنده اصلی کاشف، می توان سیگنال برگشتی از جنگنده دشمن را در دهها کیلومتر قبل از انکه به حوضه تشخیص راداری برسد کشف نمود. این شاید ابتکاری ترین راه برای LPI سازی هر نوع راداری در جهان باشد.



گیرنده های سیستم کاشف

نتیجه گیری:
امروزه شناسایی امواج پنهانکار در دستور کار متخصصین پردازش سیگنال جهان است، کسی از فردای علم پردازش سیگنال خبر ندارد لذا نمی توان برای تشخیص رادارها یک حکم قطعی داد، اما قطعا در نبردهای آینده گزاره ای به نام قفل کردن روی رادار و استفاده از موشکهای ضد تشعشع علیه رادارها بی معنی خواهد بود، و شاید به همین دلیل است که نیروی های هوایی بلوک غرب به سمت استفاده از شبکه های یک پاچه اطلاعاتی و ترکیب شناسایی به وسیله ابزارهایی چون Joint STAR و بمبهای دور ایستای JASSM و GBU-39 برای عملیاتهای اینده سرکوب دفاعی حرکت می کنند. ابزارهایی که قطعا به اندازه موشکهای ضد رادار در صحنه نبرد تاثیر گذار نخواهند بود.

برچسب: رادارهای LPI پایانی بر موشکهای ضد رادار, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 6:58

تکنیک های مقابله با فناوری پنهانکار(رادار های فعال و روشهای نوین)

 
هم اکنون خطرناک ترین تهدید های هوایی که یک سامانه دفاع هوایی ممکن است با آن روبرو شود هواپیماهای رادار گری اف117 و بی 2 اسپریت میباشد
`که برای نمونه هواپیمای F/A18 C-D از نمونه قبلی خود یعنی F/A 18 A-B
دارای سطح مقطع کمتر و در نمونه F/A18 E/F باز هم کمتر شده است.
سطح مقطع راداری به اندازه تصویر هواپیما ای که در رادار میافتد گفته میشود و براساس متر محاسبه میگردد .

در تابستان سال 1995 بخش مداومت ستاد هماهنگ کننده تاکتیکی امریکا JTCG/AG گزارش داد که دادن توانایی پنهانکاری و افزودن سیتم جنگ الکترونیک مناسب به F/A-18 E/F آنرا به مبارزی مهیب تبدیل میکند که کشف و ردگیری آن برای سامانه های دشمن بسیار دشوار خواهد بود.

در بررسی های شرکت سویسی اورلیکن کانتراوس درگرگونی هایی در ماهیت تهدیدها دیده میشود.در سال 1980 هواپیماها و بالگرد های سرنشین دار 85 درصد توان هجومی یک نیروی هوایی بروز و پیشرفته را تشکیل میدادند .اما تا سال 2010 این اندازه به حدود 40 درصد خواهد رسید و جایگزین آن سیستم هایی نظیر موشک های کروز و هواپیماهای بدون سرنشین خواهد شد.

مواد سازه ای برای کاهش بازتابیدگی راداری تهیه شده است
همچنین پوشش های نظیر رنگها جهت کم کردن انرژی بازتابش راداری و سرامیک های خاصی برای کاهش علایم فروسرخ ساخته شده است
نرم افزار های جهت طراحی بدنه برای کاهش سطح مقطع نیز وجود دارد بعلاوه نرم افزار ها و سیستم های اندازه گیری دیگری برای بررسی کاهش علایم نیز وجود دارد .

یک جنگنده معمولی سطح مقطع راداری حدود 6 متر مربع دارد در حالی که این اندازه برای موشک یکدهم یا کمتر از این است .موشک کروز تاماهاوک که از فناوری محدودی جهت پنهانکاری برخوردار است سطح مقطعی حدود 0.05 متر مربع را دارد به گونه ای که موشک کروز پیشرفته تر AGM-129A سطح مقطعی در حدود 0.005 متر مربع را داراستکه کمتر از بازتاب راداری یک پرنده در حال حرکت است !!!.

البته سطح مقطع راداری در همه جهات یکسان نیست این اندازه در صورت قرار گرفتن هواگرد در وضعیت نامناسب ممکن است به 10 برابر انچه پیشتر گفته شد تبدیل شود.فناوری پنهانکار یک موشک را برای همه برد ها نا مرئی نمیسازد این پدیده ها تنعا در بردی اتفاق میافتد که انرژی بازتابشهای اداری به حدی کمتر از حساسیت گیرنده های آن افت کند.

روش های برخورد با فناوری پنهانکار:

ردگیری تهدید های هوایی با سطح مقطع کم نیازمند تاباندن انرژی بیشتر روی هدف و داشتن گیرنده های حساس تر برای کشف انرژی برگشتی است

این روش دشواریهای خود را نیز دارد توان بیشتر را با یک آنتن رادار بزرگتر و یک فرستنده نیرومندتر میتوان بدست آورد ولی این کار اندازه. بها . وزن و چابکی رادار را در گردشها میگیرد از سو ی دیگر با افزایش حساسیت گیرنده رادار خروجی شلوغ پر خدشه و اهداف دروغین بیشتری را دربر خواهید گرفتکه به این ترتیب کار برنامه نویسی و محاسبات بسیار پیچیده ای به بار خواهد آورد.

یکی از راههای کاهش آثار فناوری پنهانکار بکار گیری رادار هایی که در بسامد VHF,UHF کار میکنند .بیشتر رادار های نظارت و مراقبت دوربرد ساخت کشور های غربی در باند D از 1 تا 2 گیگاهرتز باند E از 2 تا 3 گیگا هرتز و یا باند F از 3 تا 4 گیگاهرتز استفاده میکنند اما روسها ترجیه داده اند که از باند 0.5 تا 1 گیگاهرتز باند C و از 250 تا 500 مگاهرتز باند B و یا حتی باند A از 100 تا 250 مگاهرتز کارکنند.
نیروی هوایی ایلات متحده مدعی است که شیوه پنهانکاری به کار گرفته شده در اف 117 و بی 2 نمی تواند در برابر رادار های که با طول موج بلند کار میکنند آسیب پذیر و قابل شناسایی باشد .در زمان جنگ اول خلیج فارس یک ناو جنگی نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا گزارش داد که توانسته پژواک های راداری یک جنگنده پنهانکار اف 117 را دریافت کند .این گفته در صورت درستی ممکن است ناشی از طول موج های بلند بکار رفته در رادار قدیمی مراقبت دریایی بریتانیا باشد که رادار منسوخ شده موج متری مارکنی TYP695 است که احتمالا در باندهاA یا B کار میکرد.


رادارهایی پیشرفته تر از این نوع:

رادار دو بعدی NEBO-SV ساخت شرکت نیتل روسیه در طول موجهای متری کار میکند و شرکت سازنده ادعا میکن که این رادار توانایی کشف بسیار دوربرد برضد هر گونه تهدید هوایی از جمله آنهای که از فناوری پنهانکار برخوردارند را دارد.

1L13-3 Nebo SV 2D radar
براساس مصاحبه تلویزیون روسی با ایگور کرایلو سرپرست تیم سازندگان این رادار" ما میتونیم هواپیمای اف 117 رو به وضوح یک هواپیمای معمولی تجاری ببینیم"

ضمن اینکه تکنولوژی این رادار برای استفاده در رادار 3D VLO/LO اس 300 PMU2 برای کشف اهداف در محدوده متوسط بکار رفته.

برخی جزئیات رادار


-وزن 48 تن
برد در محدوده راداری حداقل از 50 کیلومتر تا ارتفاع 500 متری
برد در محدوده راداری حداقل از 250 کیلومتر تا ارتفاع 10000 متری
برد در محدوده راداری حداقل از 330 کیلومتر تا ارتفاع 27000 متری
حد اکثر ارتفاع کاوش 40000 متر

-توان مصرفی
دو جنراتور دیزلی با توان تولید 30 کلیو وات

-فرکانس
ارسال امواج در طول موجهای متری باند VHF

-سرعت گردش 3 تا 6 دور در دقیقه





----------------------------------------------------------------------------------------


55Zh6-1 NEBO-UE 3D RADAR
این رادار نیز روسی می باشد و ساخت همان شرکت نیتل که غول پیکر سه بعدی و برخلاف بسامد پایین خود . از کارایی رد گیری همسان با رادار های قدرتمند مایکروویو مانند AN/TPS-70 برخوردار است.
این رادار با بردی معادل تقریبا 400 کیلوتر و ارتفاع پرواز 40 کیلومتر نیز میتونه تدبیر خوبی در برابر فناوری پنهانکار باشه .ضمن اینکه موشکهای ضد رادار امریکایی مثل هارم توان برخورد با این سامانه ها رو به دلیل داشتن آنتن های غول پیکر ندارند چون برای هدف گیری اهداف راداری کوچک طراحی شده اند.
این سیستم نیز بصور ت تکمیل کننده سیستم اس 300 میتونه وارد عمل بشه.


رادار AN/TPS-70 آمریکایی

----------------------------------------------------------------------------------------
طراحان رادار تلاش کرده اند تا روشهای نوینی در راه اندازی و بکار گیری سامانه های راداری بیابند. برای مثال کاوش سریع رادار های مرکب کاونده الکترونیکی این امکان را فراهم میاورد که رادار علایم ضعیفی را که نشان دهنده یک هدف آشکار نمیباشد راعلامت گذاری کند و پس از تکمیل کاوش خود به بازنگری این علایم بپردازد.
این تدبیر بروی سامانه راداری شرکت اریکسون ماکروویو سیستم تعبیه شده است رادار سه بعدی چند پرتویی چابک به نام AMB جیراف یا همون زرافه به کار گرفته است که به همرا سیستم موشکی RBS23 بامزی بکار میرود.از یک برنامه اولویت دار بر ضد اهداف دشوار سود میجوید و میتواند یک هدف 0.1 متر مربعی را در حدود یک سوم برد معمولی یک رادار کشف نماید.

----------------------------------------------------------------------------------------

روشهای تکمیل نرم افزاری:
چند سال پیش پژوهشگران به یک روش کاربری نوین دست یافتند که چگونه الگوریتم های نیازمند محاسبه زیاد به کشف هدفهای پنهانکار کمک میکنند. واین روش برای رادار های هوا به هوا بکار گرفته شده بود که میتواند در یک رادار زمینی بکار گرفته شود.در این روش رادار بجای رهگیری علائم مشکوک آشکار برای حقیقی بودن این اهداف پیش از کشف همه علائم دریافتی را واقعی میشمارد و کوشش میکند تا مسیر آنها را ارزیابی کرده که یک هدف واقعی یک رد گیری کامل و پایدار را نشان خواهد داد در حالی که علائم نادرست را میتوان بدلیل رفتار نامعقول و غیر واقعی آنها را بسلدگی حذف نمود.


----------------------------------------------------------------------------------------
کشف الکترو اپتیکی :
معمولا در این روش از حسگرهای مادون قرمز فوق حساس که تا درجه زیادی خنک شده ند و یا موشک های هدایت تلویزیونی استفاده میشود که برای درگیری با اهداف پنهانکار راداری از فاصله نزدیک مناسبند.

سیستم های ردگیری نمونه بهینه سازی شده جرناس یا همون راپیر بواسطه رهگیری الکترو اپتیکی توانست در نمایشگاه فارنبرو 1996 بمب افکن بی 2 را از فاصله 6 کیلومتری کشف کند.

----------------------------------------------------------------------------------------
سیستم های نسل آینده لیدار ها یا لیزر رادار ها:
این سیستم ها میتوانند با کشف مقادیر موجود هیدروکربن ها در جو به عنوان تدبیری علیه فناوری پنهانکار بکار رود . طی مقاله ای که چندی پیش در مورد سنجش لیزری نوشته شده بود دهانه خروجی موتور های جت غلظتی معادل 100 برابر معمول جو زمین در خروج هیدروکربن ها دارند.


در آخر
طبیعی است که مرتبا روشهای پنهانکاری و رهگیری به دنبال هم یک چرخه باطل را طی خواهند کرد و مرتبا نحوه پنهانکاری عوض خواهد شد البته نحوه کشف هم همین طور.




منابع :
www.ausairpower.net
www.fas.org
ماهنامه صنایع هوایی شماره 107 سال 1379

برچسب: تکنیک های مقابله با فناوری پنهانکار(رادار های فعال و روشهای نوین),پنهانکاری, استلیث, Stealth, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 6:40

معرفی انواع سیستم هدایت موشکی

هدایت سیمی

روش هدایت با سیم از قدیمی ترین روشهای ابداع شده برای هدایت موشک ها است. این روش هدایت، بسیار پرآوازه و مطمئن برای هدایت موشکهای ضد تانک است در این روش، هدایت موشک ها از نظر عملکرد چه مدل دستی و چه نمونه های موجود نیمه خودکار با روش هدایت رادیویی فرق چندانی ندارد و تنها فرامین تغییر مسیر موشک به امواج رادیویی، به کمک سیم متصل شده به موشک به آن منتقل می شودند.دو رشته سیم از یک طرف به پرتاب کننده و از طرف دیگر به موشک وصل شده و دستورهای هدایتی از طریق این سیمها به موشک منتقل می شوند.
امروزه تمامی موشکهای ضد تانک موجود نیمه خودکار بوده و شلیک کننده تنها کافی است که که سایت هدفگیر را تا زمان برخورد بر روی هدف نگاه دارد و هدایت موشک بر عهده سایت هدفگیری که مجهز به یک حسگر فروسرخ است می باشد.یکی از برتری های هدایت سیمی نسبت به هدایت رادیویی، عدم امکان ایجاد اختلال بر روی فرامین انتقالی از سیم است.موشکهای ضدتانک تاو آمریکا، اریکس فرانسه و بیل سوئدی از جمله موشک های معروف هدایت سیمی هستند.

هدایت رادیویی

روش هدایت رادیویی در نسل اول موشکهای هوا به زمین و موشکهای ضدتانک هدایت شونده به کار برده شد.این روش هدایت از زمان جنگ جهانی دوم بر روی بمبها و موشک ها مورد استفاده قرار می گرفت و باید آن را قدیمی ترین روش هدایت موشک دانست.در این روش، خلبان و یا شلیک کننده باید موشک را تا زمان برخورد به هدف در دید خود نگه دارد.یعنی خلبان باید پس از پرتاب، موشک و هدف را در یک راستای مستقیم قرار دهد و با استفاده از دسته هدایت که در اختیار شلیک کننده است به وسیله امواج رادیویی فرستاده شده برای موشک، موشک را به طرف هدف هدایت کند.این روش دقیقا مانند کنترل کردن یک هواپیمای کنترل از راه دور می باشد.
در روش هدایت دستی، شلیک کننده با نگاه کردن به شعله انتهای موشک و یا چراغ چشمک زن نصب شده در عقب موشک، موشک را به طرف هدف هدایت می کرد. در مدلهای پیشرفته تر ماننده موشک ضد تانک AT-6 روسی روش هدایت رادیویی نیمه خودکار شده است.یعنی شلیک کننده تنها سایت هدفگیری را بر روی هدف قرار می دهدو سایت هدفگیر با حس کردن شعله انتهای موشک،موشک را به کمک امواج رادیویی به طرف هدف هدایت می کند.این سیستم بر روی موشکهای ضد تانکی چون آتی4 روسی، موشکهای هوا به زمین آاس7 روسی و بولپاپ آمریکایی مورد استفاده قرار گرفته است.امروزه، دیگر این روش برای هدایت موشکها و یا بمب ها مورد استفاده قرار نمی گیرد و منسوخ شده است.

هدایت فروسرخ

هدایت فروسرخ یک هدایت داخلی و خود مختار است که نیاز به منبع خارجی برای تکمیل هدایت موشک ندارد. در این روش، حسگر نصب شده بر روی دماغه موشک بعد از شلیک، اقدام به جستجوی محیط رو به روی خود برای پیدا کردن منبع گرمایی برای قفل کردن بر روی آن می کند. این منبع گرمایی می تواند خروجی گرم هواپیما، بالگرد و یا یک موشک کروز باشد.
سیستم کاونده فروسرخ تنها می تواند محیط روبروی خود را جستجو کند و یکی از امتیازات آن این است که خلبان و یا شلیک کننده بعد از قفل و شلیک موشک می تواند اقدام به شلیک موشک دیگر و یا ترک محل کند. موشک به کمک سیستم فروسرخ درون خود و به کمک بالچه های هدایت به طرف هدف هدایت می شود.
اولین موشک فروسرخ عملیاتی جهان، موشک هوا به هوای سایدویندر آمریکایی بود.نسل نخست این موشکها را تنها می شود از نیم کره پشتی به طرف خروجی موتورهواپیما قفل کرد ولی امروزه با افزایش حساسیت کاونده های فروسرخ می توان این موشک ها را از روبرو نیز بر روی هدف قفل کرد.
موشک های هدایت فروسرخ را می توان با استفاده از تمهای فریب دهنده گرم که مانند منور بوده و گرمایی زیاد از خود متصاعد می کنند فریب داد. خلبانان بالگرد و جنگنده بلافاصله بعد از هشدار سیستم ECM مبنی بر نزدیک شدن موشک اقدام به شلیک دستی و یا خود کار شراره می کنند.
برخی از وسایل پرنده داری سیستم تشخیص نزدیک شدن موشک هستند. این سیستم
با حس کردن شعله خروجی موتور موشک که به پرنده نزدیک می شود هشدار لازم را به خلبان می دهد ولی از آنجایی که برای شلیک موشکهای فروسرخ نیازی به قفل رادار بر روی هدف نیست، در اکثر مواقع هدف بدون دریافت هیچ گونه هشداری مورد اصابت قرار می گیرد. برد کاونده فروسرخ این گونه موشک ها برای کشف منبع گرمایی کم بوده و اغلب کمتر از 20 کیلومتر است.از این رو، این روش هدایت به صورت گسترده ای برای هدایت موشک های کوتاه برد هوا به هوا و موشک های پدافند هوایی کوتاه برد و شانه پرتاب مورد استفاده قرار می گیرد.
عدم نیاز به تجهیزات جانبی، این سیستم را به یک روش هدایت کارآمد برای استفاده در سلاح های قابل حمل توسط نفر تبدیل کرده است. موشکهای هوا به هوای فروسرخ K74 روسی، سایدویندر آمریکایی، پایتون4 اسراییلی و موشک های زمین به هوای راپیر انگلیسی، استیگر آمریکایی و سام 18 روسی از جمله برترین موشکهای هدایت فروسرخ در جهان هستند.

هدایت راداری نیمه فعال(آشیانه یاب نیمه فعال رادرای)


این روش هدایت که از اواسط دهه 50 بر روی موشکهای هوا به هوا و زمین به هوا نصب شد در واقع به تکمیل رادارهای داپلر به وجود آمد. در این موشکها، ابتدا رادار جنگنده و سایت پدافند هوایی بر روی هدف قفل شده و پس از شلیک موشک، رادار کوچک موشک امواج منعکس شده از هدف را دنبال کرده و با تصحیح مسیر، خود را به هدف می رساند.این روش هدایت این امکان را به خلبان می داد تا با استفاده از موشکهای هوا به هوای میان برد و یا دور برد اهداف مورد نظر خود را از فاصله بیش از 18 کیلو متر با شلیک یک یا دو موشک مورد هدف قرار داده و از درگیری پر التهاب و پیچ در پیچ در جنگ نزدیک هوایی خودداری کند.
از جمله عیوب این روش هدایت هدایت به ویژه برای جنگنده ها این است که برای رسیدن موشک به هدف باید تا آخرین لحظه اصابت، رادار هدایت کننده بر روی هدف قفل باشد و به هر دلیلی که امواج رادار به موشک نرسند مانند مانور جنگنده شلیک کننده و یا کم شدن انرژی رادار موشک به هدف برخورد نمی کند. جنگنده بعد از شلیک موشک نمی تواند اقدام به ترک صحنه نبرد و باید تا لحظه برخورد موشک به هدف در منطقه باقی بماند.در چنین مواردی در اصطلاح تاکتیکی جنگنده بی دفاع است.
از طرفی با افزایش برد موشک، امواج رادار نیز باید مسافت دورتری را طی کنند که سبب کاهش قدرت امواج رادار در مسافت های زیاد می شود.از این رو نمی توان از این روش هدایت در موشک های با برد زیاد استفاده کرد.البته تا کنون موشک های با برد 120 کیلومتر نیز با استفاده از این روش هدایت ساخته شده اند.
در ضمن می توان با استفاده از سیستم های جنگ الکترونیک و ایجاد اختلال، مانع رسیدن امواج رادار جنگنده به موشک شد، اما نه همیشه.
امروزه دیگر موشک های هوا به هوا با این روش هدایت تولید نمی شوند ولی ساخت موشک های پدافندی با این روش همچنان ادامه دارد. موشک های هوا به هوای اسپارو آمریکایی و آر27آر روسی و موشک های زمین به هوای هاوک و پاتریوت آمریکایی از جمله موشک های هدایت راداری نیمه فعال معروف جهان هستند.

هدایت راداری فعال

این روش هدایت از سال 1970 برای موشک های ضد کشتی و هوا به هوای دور برد و میانبرد مورد استفاده قرار گرفته است. این موشکها، خود داری یک دستگاه رادار کوچک برای رهگیری و اصلاح مسیر به طرف هدف هستند. رادار جنگنده و یا ناو شلیک کننده در ابتدا هدف را کشف و روی آن قفل می کند. پس از آن، مختصات هدف به موشک منتقل شده و موشک به طرف محدوده هدف شلیک می شود. موشک، مسیر از پرتاب کننده تا نزدیکی هدف را به صورت اینرسی هدایت شده و بعد از کشف هدف توسط رادار موشک به روش هدایت راداری آشیانه یاب به طرف هدف حرکت می کند.
از جمله امتیازات این روش این است که جنگنده و یا سیستم شلیک کننده بعد از شلیک می تواند منطقه را ترک کرده و یا مانورهای مورد نظر خود را اجرا کند و موشک بدون نیاز به رادار جنگنده و یا ناو به طرف هدف حرکت می کند. این روش در موشک هایی با برد بلند بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. موشک های ضد کشتی از جمله استفاده کنندگان این روش هدایت هستند. البته در مورد موشک های کوتاه بردتر ضد کشتی مانند سی ایگل انگلیسی از هدایت رادار نیم فعال استفاده می شود.
موشک های هوا به هوای آر77 روسی، فونیکس آمریکایی و موشک های ضد کشتی اگزوست فرانسوی و هارپون آمریکایی از جمله موشک های راداری فعال می باشند. موشک آمرام آمریکایی در 15 کیلم متری آخر به صورت هدایت راداری فعال عمل می کند و تا رسیدن به این مسافت به صورت نیم فعال پرواز می کند.

هدایت راداری

این روش بر روی نسل نخست موشکهای زمین به هوا و بیشتر در موشک های روسی نصب شد. موشک های سام 2و3و4 از جمله موشک های هدایت راداری معروف جهان هستند.
در این روش هدایت، موشک شلیک شده برای اصابت به هدف از سه رادار استفاده می کند. این رادار ها عبارتند از رادار کشف کننده هدف، رادار هدایت و رادار ارتفاع یاب. یکی از رادارها هدف را کشف کرده و دیگری موشک را رهگیری می کند و اطلاعات این دو رادار به وسیله سیستم هدایت کننده جمع بندی می شود و موشک را تا زمان برخورد به هدف اصلاح مسیر می کند. به صورت معمول امواج تغییر مسیر و اصلاح مسیر به موشک به کمک امواج رادیویی فرستاده می شود.
از جمله اشکالات این روش می توان به آسیب پذیری زیاد موشک در مقابل اختلالات الکترونیکی و قطع امواج رادیویی ارسال شده از رادار هدایت اشاره کرد.از طرفی، انهدام هر یک از 3 رادار سیستم باعث از کار افتادن تمامی سیستم می شود.این موشکها معمولا از آنجایی که آن قدر دقیق نبودند که به هدف به صورت مستقیم بر خورد کنند دارای چاشنی های مجاورتی هستند.در حال حاضر دیگر از از این روش هدایت برای هدایت موشک ها استفاده نمی شود و این روش کهنه و متروک شده است.

هدایت تلویزیونی



در موشک های و بمب های هدایت تلویزیونی، یک دوربین بر روی دماغه موشک قرار دارد که شلیک کننده با زدن سوئیچ مربوطه روپوش دوربین برداشته و دوربین شروع به تصویر برداری از محیط روبروی خود می کند. کاربر و یا خلبان تصاویر گرفته شده را همزمان در مانیتور خود مشاهده می کند و با درشت نمایی تصویری، علامت هدفگیری را بر روی هدف قرار داده و دوربین را بر روی هدف قفل می کند. موشک پس از شلیک به صورت مستقل به طرف هدف هدایت می شود. این روش هدایت مانند هدایت فروسرخ یک روش هدایت درونی است و نیازی به هدایت خارجی نداشته و شلیک کننده بعد از شلیک می تواند اقدام به شلیک موشک دیگر و یا ترک منطقه کند.
این روش هدایت برای اولین بار در بمب والی در ویتنام توسط نیروی دریایی آمریکا استفاده شد.اولین موشکی که از این روش هدایت برای آن استفاده شد موشک ماوریک آمریکایی بود. این روش هدایت به طور معمول برای هدایت بمب ها و موشک های هوا پرتاب استفاده می شود و البته بیشتر برای بمبها.از جمله امتیازات این روش هدایت عدم نیاز به هدایت خارجی، مقاومت بیشتر در مقابل اختلالات الکترونیکی و سادگی عملکرد آنها است.معمولا تطبیق دادن این گونه سلاح ها بر روی هواپیماها و نه بالگرد ها به لوازم جانبی کمتری نسبت به سیستم هدایت لیزری
نیاز دارد. در نمونه های اولیه بمب های تلویزیونی، بمب بعد از پرتاب ارتباطش با هواپیما قطع می شد ولی در نمونه های بعدی، بمب تصاویر گرفته شده توسط دوربینش را برای خلبان ارسال می کرد تا خلبان شاهد برخورد دقیق بمب به هدف باشد. از این رو خلبان می تواند تصاویر برخورد بمب را از زمان پرتاب تا زمان برخورد موشک به هدف به صورت کامل ببیند. شاید شما نیز این تصاویر را که توسط خلبان های هواپیما های جنگی ضبط شده اند در تلویزیون دیده باشید.
نمونه های اولیه این نوع بمب ها دارای سیستم هدایت تلویزیونی ساده ای بودند. به همین دلیل آنها تنها برای انجام بمباران های دقیق در روز مناسب بودند. در مدل های جدید تر، این نوع موشک ها به دوربین های فروسرخ مجهز شدند و از این رو از توانایی حمله شب نیز برخوردار شدند.
افزایش برد بمب ها و موشک ها این مسئله را به وجود آورد که خلبان باید با دوربین سلاح هدف را کشف و بر روی آن قفل کند. نسل دوم این سلاح ها این امکان را در اختیار خلبان ها قرار داده اند که خلبان بتواند بمب را از مسافتی دور به طرف هدف پرتاب کرده و بعد با کمک تصاویر ارسالی هدف را کشف و منهدم نماید. همچنین خلبان می تواند با نگاه به نمایشگر درون کابین و دیدن تصاویر ارسالی هدایت بمب را به صورت دستی نیز انجام دهد. موشک های دارای تصویر بردار فروسرخ به طور معمول به واسطه دارا بودن سیستم فروسرخ دارای سیستم تعقیب خودکار هدف هستند.
این روش هدایت طی دو دهه گذشته بر روی موشک های ضد تانک نصب شده و موشک های ضد تانکی چون جاولین و اسپایک از جمله موشک های ضد تانک دارای هدایت تصویر برداری فروسرخ هستند.امروزه دیگر روش هدایت تلویزیونی در موشک ها مورد استفاده قرار نمی گیرد ولی به صورت گسترده ای از روش هدایت تصویر برداری فروسرخ استفاده می شود که توان انجام عملیات شبانه را به صورت محسوسی افزایش داده است.همچنین برخی از موشک های کروز و موشک های دور برد هوا به زمین از روش تصویر بردار فروسرخ به عنوان هدایت مرحله پایانی پرواز استفاده می کنند. موشک های هوا پرتاب کااچ27 روسی (با هدایت تلویزیونی)و آجی ام 65 آمریکایی (با هدایت تصویر بردار فروسرخ) از جمله موش های هوا پرتاب معروف هستند.

هدایت لیزری

این روش هدایت همزمان با هدایت تلویزیونی توسط نیروی هوایی آمریکا در ویتنام به کار رفت. خلبان بعد از ورود به منطقه هدف، دوربین غلاف لیزری خود را روشن می کند. تصاویر دوربین در نمایشگرهای جلوی خلبان به نمایش در می آید.
خلبان با جستجوی هدف و نشانه گذاری هدف توسط علامت هدفگیری که معمولا علامت + می باشد اقدام به قفل کردن سیستم از طریق دوربین بر روی هدف می کند. پس از آن یک پرتو لیزر به وسیله غلاف هدفگیری به هدف تابانده شده و منعکس می شود. موشک دارای یک حسگر لیزری بر روی دماغه است و به کمک این حسگر امواج لیزر منعکس شده از هدف را کشف کرده و این امواج را تعقیب می کند.از این رو، این روش را گهگاه روش هدایت آشیانه یاب لیزری نیز می نامند. قفل نگه داشتن لیزر برروی هدف کاملا خودکار بوده و نیازی به شلیک کننده ندارد. دوربین تا لحظه برخورد از هدف فیلمبرداری کرده و آن را به خلبان نشان می دهد. احتمالا تصاویری را از تلویزیون دیده اید که یک علامت + بر روی یک ساختمان قرار دارد. به ناگاه ساختمان منفجر شده، و دود سیاهی تصویر را پر می کند. این تصاویر متعلق به غلاف هدفگیری موشکهای لیزری است.در ابتدا این سیستم هدایت تنها در بمبها و موشک ها بکار می رفت ولی با کوچکتر شدن غلاف های هدفگیر لیزری این سیستم هدایت بر رو انواع سلاح های ضد تانک و پدافند هوایی کوتاه برد نیز به کار رفت.
بمبهای سری پیوری1 که از سال 1967 در ویتنام بکار رفتند اولین سلاح های هدایت لیزری جهان هستند.
جنگنده-بمب انکنهای F-111 و F-4D در جنگ ویتنام بیشترین بمباران توسط بمب های بمب های هدایت لیزری را انجام دادند. موشک ضد تانک هل فایر از اولین موشک های ضد تانک جهان با هدایت لیزری بود که برروی بالگرد آپاچی نصب شد. و امروزه به صورت گسترده ای بر روی دیگر بالگردها نیز نصب می شود.
با وجود دقت بالا، بمب های لیزری عملکرد نا مطلوبی در آب و هوای بد (مانند باران و برف) دارند. و دقت این سلاح ها به صورت چشمگیری در شرایط نامساعد جوی کاهش می یابد.همچنین ایجاد اختلال بر روی بمب های لیزری به مراتب آسان است.می توان با ایجاد اختلال، مانع رسیدن امواج لیزر منعکس شده از هدف به موشک شد و باعث به خطا رفتن موشک ها شد. از این رو، همواره فرماندهان نظامی خواستار داشتن سلاح های هدایت تلویزیونی می باشند چرا که موشک های هدایت تلویزیونی پس ار پرتاب دیگر نیازی به هدایت خارجی ندارند و به این دلیل منحرف کردن آنها غیر ممکن است.
یکی دیگر از عیوب بزرگ سلاح های لیزری نیاز آنها به هدایت و قفل نگه داشتن لیزر به طرف هدف است.این پرتو باید بر روی هدف باقی بماند تا بمب بتواند هدف خود را جستجو کند. از این رو خلبان (یا شلیک کننده موشک های ضد تانک زمین پرتاب) بعد از پرتاب موشک نمی تواند دور زده و منطقه را ترک کند بلکه باید ارتفاع خود را بیشتر کرده و قفل لیزری را برروی هدف قرار دهد. هر مسئله ای که باعث قطع پرتو لیزر تابانده شده بشود باعث به خطا رفتن بمب می شود. این در حالی است که سلاح های تلویزیونی پس از پرتاب کاملا خودکار بوده و خلبان می تواند منطقه هدف را ترک کرده و یا هدف دیگری را مورد حمله قرار دهد.
با موشک های لیزری تنها می توان در یک زمان به یک هدف حمله کرد گرچه می توان چند بمب را بر ضد یک هدف نیز مورد استفاده قرار داد.بر خلاف آنها، در بمبهای تلویزیونی باید برای پرتاب دو بمب به طرف یک هدف هر دو بمب را به صورت جدا از یکدیگر هدفگیری کرد.
یکی از امتیازات سلاح های لیزری این است که می توان بمب را توسط یک هواپیما پرتاب و توسط یک هواپیمای دیگر هدایت کرد. برای نمونه، سوپراتانداردهای نیروی دریایی فرانسه که از سال 1996 از توانایی حمل بمبهای لیزری GBU-12
برخوردار شدند معمولا به صورت دو فروندی یکی با غلاف هدفگیر لیزری و دیگری با 2 بمب لیزری پرواز می کنند. یکی از سوپر اتاندارد ها هدف را نشانه گذاری کرده و دیگری با سرعت وارد محدوده برد بمب می شود و بمب خود را پرتاب کرده و منطقه عملیات را ترک می کند. این ترکیب در زمان جنگ اول خلیج فارس توسط بمب افکنهای بوکانیر نیروی دریایی انگلستان و تورنادوهای نیروی هوایی انگلیس مورد استفاده قرار گرفت.
از طرف پرتو های لیزری ارسال شده دارای کد خاص خودشان (اثر انگشت) می باشند. بمب لیزری قبل از پرتاب با این کد ها آشنا می شود وتا پس از پرتاب شدن به دنبال پرتوی لیزری منعکس شده از غلاف هدفگیری مربوط به خود برود. از این رو می توان در یک منطقه تعداد زیادی بمب به طرف یک هدف نشانه گیری کنند و موشکها از یک بالگرد در آسمان شلیک شود. موشک ضد تانک آتی 14 کارنت روسی که می توان آن را از پیشرفته ترین موشک های ضد تانک جهان نامید دارای هدایت لیزری نیمه خودکار است و شلیک کننده باید تا زمان برخورد موشک به هدف، هدفگیر را برروی هدف قرار دهد. به دلیل محدوده برد کم پرتوی لیزری این گونه روش هدایت برروی سلاح های با برد زیر20 کیلو متر استفاده می شود.با وجود این سلاح های هدایت لیزری هنوز دقیقترین سلاح های هدایت شونده جهان هستند. موشک های هوا پرتاب ماوریک آمریکایی، کااچ27ال روسی، موشک های ضد تانک هلفایر آمریکایی، تریکات اروپایی و ویخر روسی و موشک پدافند کوتاه برد آراس بی 70 سوئدی از جمله تسلیحات معروف لیزری جهان می باشند.

هدایت اینرسایی

این سیستم هدایت را باید از جمله نخستین سیستم های هدایت موشک حساب کرد که در جنگ جهانی دوم برای اولین بار توسط موشک های بالستیک وی2 و کروز وی1 مورد استفاده قرار گرفت. سیستم هدایت اینرسی یک سیستم هدایت درونی است که به صورت گسترده ای بر روی موشک های بالستیک و یا موشک کروز به عنوان هدایت مرحله میانی پرواز استفاده می شود و دقت این سیستم به دقت مختصات هدف بر می گردد.
در این سیستم، با استفاده از چند ژیروسکوپ و شتاب سنج که تعداد آنها در موشک های مختلف متفاوت است شتاب و میزان غلت و زاویه حرکت موشک را تعیین می کنند. بر اساس این اطلاعات می توانند موقعیت موشک را نسبت به مکان شلیک و نسبت به مختصات هدف موجود در حافظه موشک مقایسه کنند.
ژیروسکوپ عضو اصلی سیستم های هدایت اینرسی می باشد. ژیروسکوپ ها سنسورهایی می باشند که از آنها جهت به دست آوردن سرعت زاویه ای و موقعیت زاویه ای موشک استفاده می شود. با پردازش این اطلاعات می توان موقیعت کلی پرتابه را نیز بر اساس محاسبات به دست آورد.
وظیفه اصلی ژیروسکوپ ها ایجاد یک دستگاه مختصات مرجع است. شتاب سنجها، شتاب متحرک در امتداد چنین محور هایی را اندازه می گیرند که این شتاب می تواند نسبت به دستگاه که این شتاب می تواند نسبت به دستگاه مرجع اینر سی یا دستگاه مرجع دیگری مثل دستگاه متصل به زمین باشد.
امروزه، نسل نوین این سیستم های هدایت بر خلاف مدل های قدیمی مکانیکی دیجیتالی و یا لیزری هستند.ژیروسکوپ های جدید باعث کاهش درصد خطای سیستم هدایت شده است. همچنین استفاده از سیستم مکان یاب جهانی در کنار سیستم اینرسی موشک های بالستیک دقت این موشک ها را بالا برده است.به طور معمول خطایی که ژیروسکوپ های هدایت موشک به دلیل سرعت بالای موشک بالستیک پیدا می کنند توسط سیستم جی پی اس که دارای خطای حداکثر 3 متر است اصلاح شده و بدین سان خطای سیستم اینرسی جبران می شود.

سیستم هدایت مکان یاب جهانی ( GPS )

سیستم هدایت ماهواره ای چهره میدان نبرد را در قرن جدید تغییر داده است و باعث ورود نسل جدیدی از سلاح های هدایت شونده دقیق و ارزان قیمت به صحنه نبرد شده است.استفاده این سیستم در جنگ افزار ها به جنگ اول خلیج فارس بر می گردد. مشهور ترین سلاح هدایت ماهواره ای، بمب های هدایت ماهواره ( GDAM ) هستند که در گزارش عمومی پنتاگون در مورد اشغال عراق در سال 2003 از این سلاح به عنوان تاثیر گذارترین سلاح جنگ نام برده شده است. تاکنون حدود 180000 فروند از این سلاح برای نیروی هوایی و دریایی آمریکا تولید شده اند و آنها بیشتر از دیگر سلاح های هدایت شونده در جنگ های سالهای اخیر آمریکا به کار رفته اند. جی پی اس یک سیستم ماهواره ای است که توسط وزارت دفاع آمریکا ساخته شده است و دارای گیرنده ای مخصوص است که این گیرنده اطلاعات دقیقی از محل و زمان گیرنده را در اختیار کاربر قرار می دهد. ماهواره های جی پی اس سیگنالهایی را ارسال می کنند که توسط گیرنده های جی پی اس دریافت می شوند و موقیعت مکانی، سرعت و زمان شلیک کننده را در هر جای کره زمین ودر هر موقع از روز یا شب و در هر شرایط آب و هوایی محاسبه می نماید.سیستم جی پی اس یک منبع ملی و مورد استفاده بین المللی برای یافتن موقیعت محل، مسیر یابی و زمان سنجی می باشد. ماهواره های جی پی اس در حدود 900 کیلوگرم وزن و 5 متر (پنلهای خورشیدی)طول دارند.عمر مفید این ماهواره ها برای 7.5 سال طراحی شده است اما اغلب مدت زمان بیشتری در مدار مورد استفاده قرار می گیرند. پنلهای خورشیدی نیروی اولیه را تامین می نماید و نیروی تغذیه ثانویه توسط باطری های نیکل کادمیم تامین می شود. در هر ماهواه، 4 ساعت اتمی فوق العاده دقیق نصب گردیده است.در سپتامبر 2001، تعداد ماهواره های مورد استفاده در مدار زمین 27 عدد بوده است. در جریان جنگ اول خلیج فارس برای اطمینان از انهدام هدف باید 4 بمب لیزری از دو فروند هواپیما پرتاب می شد. از طرف دیگر، سلاح های هدایت لیزری که دقیقترین سلاح های هواپرتاب معمول جهان بودند در آب و هوای بد(برف، باران، مه)دقت بالای خود را از دست داده و به خطا می رفتند. ارتش آمریکا بعد از جنگ اول خلیج فارس نیازمند یک سلاح جدید بر مبنای یک سیستم هدایتی جدید شد که بتوان آن را در 24 ساعت شبانه روز و در هر آب و هوایی استفاده کرد.در آن زمان، استفاده از سیستم هدایت جی پی اس بر روی موشک های کروز برای هدایت این موشک ها تا منطقه هدف و نصب این سیستم بر روی نسل دوم موشک های کروز توماهاوک وکلکم در دست بررسی بود ولی ارتش آمریکا نیاز به یک بمب هوا پرتاب داشت.
به طور کلی امروزه این سیستم هدایت به عنوان هدایت کننده موشک های هوا پرتاب، زمین پرتاب و دریا پرتاب دوربرد مورد استفاده قرار می گیرد و این موشک ها را تا فاصله ای نزدیک به هدف، هدایت می کند.به صورت معمول، موشکهای دورایستای و کروز مانند توماهاوک و اسلم بعد از هدایت به نزدیکی هدف توسط ترکیبی از سیستم های هدایتی اینرسی و جی پی اس به کمک سیستم های هدایتی دیگری که دارای دقت بیشتری هستند مانند دوربین تصویر بردار فروسرخ به هدف اصابت می کنند. عکس های فروسرخ، عکس های ماهواره ای از هدف هستند که از قبل در حافظه موشک ذخیره شده اند. این عکس ها به صورت امواج فروسرخ گرفته شده اند و در حقیقت، قبل از حمله یک اسکن فروسرخ از هدف تهیه می شود و موشک در مرحله آخر اصابت به طور خودکار با مقایسه بین عکس های ماهواره ای درون حافظه موشک و تصاویر سیستم جلونگر فروسرخ و پردازش آن به هدف حمله می کند.

برچسب: هدایت, سیمی, رادیویی, فروسرخ, راداری نیمه فعال, آشیانه یاب نیمه فعال رادرای, راداری فعال, راداری, تلویزیونی, لیزری, اینرسایی, مکان یاب جهانی, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 7:01

معرفی سریعترین و کم مصرف ترین پهپاد جهان

سریعترین و کممصرفترین هواپیمای بیسرنشین که توسط پژوهشگران دانشگاه کلرادو طراحی شده، دارای بهرهوری سوخت 2 برابر در موتور جدید است و میتواند سرعت نهایی 1.4 ماخ برسد.
رایان استارکی، مهندس هوافضا و محقق دانشگاه کلورادو موفق به طراحی پهپادی شده که به گفته او سریعترین و کممصرفترین هواپیمای بیسرنشین در نوع خودش است. برای این پهپاد (پرنده هدایتپذیر از راه دور) که GOJETT نامیده شده، موتور جت مخصوصی طراحی شده که L-FX۰۰ نام دارد. استارکی که میگوید بهرهوری سوخت این موتور جدید ۲ برابر نمونههای مشابه است، امیدوارست بتواند تا پیش از اولین پرواز GOJETT بهرهوری موتور آن را به ۲ برابر بیشتر از میزان فعلی آن برساند.



به گزارش گیزمگ، این هواپیما که هنوز در مرحله ساخت آزمایشی است، ۵۰ کیلوگرم وزن، ۱.۵ متر عرض و ۱.۸ متر طول دارد. مطابق اعلام استارکی و همکارانش قدرت موتور این پهپاد باید بتواند سرعت نهایی آنرا به ۱.۴ ماخ (۴۶۴ متر برثانیه) برساند. اگر این سرعت در دنیای واقعی محقق شود، GOJETT رکوردهای پیشین را در پهپادهای هموزن خودش خواهد شکست.



هزینه ساخت پیشنمونه این هواپیمای کوچک ۵۰ تا ۱۰۰هزار دلار پیشبینی شده که برای پهپادی با خصوصیات اعلام شده، بسیار کمهزینه خواهد بود.

در میان جزئیات معدودی که درباره موتور این هواپیمای بیسرنشین اعلام شده میتوان به عدمنیاز موتور L-FX۰۰ آن به روغنکاری اشاره کرد. در نتیجه این موتور که سبکتر و با بهرهوری بالاتر نسبت به موتورهای مشابهش قرار است تولید شود به زمان و هزینه کمتری برای نگهداری نیاز خواهد داشت. این موتور علاوه بر پهپادها میتواند در موشکهای هدایتشونده کروز که به موتوری با قابلیت پسسوز نیاز دارند، مورد استفاده قرار گیرد.



استارکی که به کمک تیمی از دانشجویان دانشگاه کلورادو، همزمان روی پهپاد و موتور آن کار میکند برای تجاری کردن این فناوری به تازگی شرکت Starkey Aerospace Corp را تأسیس کرده است. او که امیدوارست تا پایان سال جاری میلادی بتواند این پیشنمونه را کامل کند، معتقد است این هواپیما در نهایت میتواند برای پرواز در توفانها و تحلیل آنها، بررسی فناوری تولید هواپیماهای مافوقصوتی که در ارتفاع پایین پرواز میکنند و عملیات شناسایی و تجسس مورد نیاز نیروهای نظامی مورد استفاده قرار بگیرد. این پروژه تاکنون مورد توجه ارتش آمریکا، نیروی دریایی این کشور، دارپا و ناسا قرار گرفته است.

برچسب: معرفی سریعترین و کم مصرف ترین پهپاد جهان , نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 6:30

پیشرفتهترین هواپیمای جاسوسی بدون سرنشین بوئینگ

نسل جدید ساختههای بخش سری فانتوم ورک متعلق به بوئینگ که چشم شبح نام دارد، هواپیمای بیسرنشینی با سوخت هیدروژن است که برای شناسایی و تجسس در ارتفاع حدود 20هزار متر پرواز خواهد کرد.
نسل تازه هواپيماهاي شناسايي و تجسس كه توسط بخش سري فانتوم ورك متعلق به بوئينگ ساخته ميشود، Phantom Eye يا چشم شبح نام دارد و ميتواند با استفاده از سوخت هيدروژن چهار روز بر فراز منطقه مورد نظر پرواز كند. نكته جالبتوجه اينكه چشم شبح در ارتفاع ۶۵۰۰۰ پايي – حدود ۲۰هزار متر – بر فراز منطقه عملياتي پرواز خواهد كرد.



به گزارش ديليميل، سوخت اين هواپيماي تجسس، هيدروژن است و هنگام پرواز آن در ارتفاع ۶۵۰۰۰ پايي تنها آب توليد خواهد شد. اولين پرواز اين هواپيماي در پايگاه هوايي ادواردز انجام خواهد شد و پيشبيني ميشود بين ۴ تا ۸ ساعت به طول بيانجامد.

از ديگر نمونههاي ساخت بخش فانتوم ورك ميتوان به فانتومري و هواپيماي بيسرنشين بزرگتري اشاره كرد كه بيش از ۱۰ روز ميتواند در آسمان پرواز كند. فانتومري هواپيمایي بيسرنشين در ابعاد جنگنده است كه با توجه به قابليتهاي خود بستر مورد نياز براي آزمايش فناوريهاي پيشرفتهتر را براي اهداف نظامي فراهم خواهد كرد.

فناوريهاي به كار گرفتهشده در هواپيماهاي كنترل از راه دور روزبهروز پيشرفتهتر ميشود و در نتيجه رقابت اين هواپيماها به زودي تنگاتنگتر از پيش خواهد شد.



داريل ديويس مدير بخش فانتوم ورك بوئينگ ميگويد: «چشم شبح اولين نمونه در نوع خودش است و ميتواند زمينه كاملا تازهاي را براي جمعآوري دادهها و ارتباطات ايجاد كند. اين هواپيماي تجسس نمونه تمامعيار تبديل ايده به واقعيت است. پيشنمونهها تمامي انتظارات ما از ثبات، هوش مصنوعي، نظارت و شناسايي را برآورده ميكنند. تواناييهايي كه براي چشم شبح پيشبيني شده ميتواند آنرا به يك نمونه ايدهآل براي مقاصد نظامي و تجاري تبديل كند».

درو مالو، مدير برنامه فانتوم آي ميگويد: «تلاش براي ساخت اين هواپيماي منحصربهفرد فوقالعاده است. همه چيز به نيروي پيشرانه چشم شبح و سوخت هيدروژني آن برميگردد. اين سيستم پيشرانه بهصرفه و بسيار قدرتمند است. در كنار آن تنها محصول حاصل از سوخت هيدروژن آب خواهد بود و در نتيجه چشم شبح يك هواپيماي سبز خواهد بود».

نيروي پيشرانه چشم شبح توسط دو موتور ۲.۳ ليتري و ۴ سيلندر تأمين ميشود كه هر يك تواني معادل۱۵۰ اسببخار توليد خواهد كرد. طول بالهاي اين هواپيما حدود ۵۰ متر است و ميتواند با سرعت ثابت ۱۵۰ نات (۷۷ متر بر ثانيه یا ۲۷۷ کیلومتر بر ساعت) به پرواز ادامه دهد. ظرفيت حمل بار چشم شبح بيش از ۲۰۰ كيلوگرم خواهد بود.

برچسب: پیشرفتهترین هواپیمای جاسوسی بدون سرنشین بوئینگ, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 6:28

موشکهای کروز CRUISE

کلمه انگلیسی ”CRUISE ” در فـارسی بـه مفهوم سفـر دریـایی و گشت زنی می باشد . وقتی ایـن کلمه همراه موشک به کـار می رود, طبق نظر کارشناسان کنترل تسلیحات،جنگ افزارهای با کلاهـک هستـه ای(حداکثـر برد 500 الی 600 کیلومتر ) را شامل می شوند .

برچسب: موشکهای کروز CRUISE , نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 7:05

آشنایی با طبقه بندی موشک هایی نظامی

تفاوت موشک با راکت دراین است که موشک ازسامانه ی کنترل و هدایت بهره می برد ولی راکت فاقد آن است .درحدود کمترازیک قرن که ازپیدایش موشک می گذرد انواع بسیارمختلف وبا کاربردهای گوناگون از آن تولید گردیده که عمدتا نیزدارای کاربردهای نظامی است در این مقاله سعی بر آن است که با انواع موشک های نظامی و کاربرد های آن آشنا شویم ؛

معروف ترین نوع طبقه بندی موشک های نظامی براساس مبداء شلیک ومقصد آن ویا هدف است که غربی ها این سیستم را رواج دادند ولی ازآنجا که این روش تا حدودی کلی بود امروزه طبقه بندی تخصصی جدیدی جایگزین آن گردیده که به علت نیاز به دانستن اطلاعات تخصصی نظامی از ذکرآن خودداری می نماییم .

1- موشک های سطح به سطح یا ( SSM )

این موشک ها ازروی زمین ویا دریا شلیک واهدافی را برروی زمین و یا دریا هدف قرارمی دهند .(ثابت یا متحرک )

ssm

2- موشک های سطح به هوا یا (SAM )

این موشک برای هدف قراردادن اهداف پرنده ازروی زمین مورد استفاده قرارمی گیرند.

sam

3- موشک های سطح به زیرسطح آب( SUM)

این موشک ها ازروی زمین ویا دریا شلیک و اهداف درزیر آب را که عموما زیردریایی هستند هدف قرار می دهند.

موشک زیر آبی حوت

4- موشک های هوا به سطح ؛(ASM)

این موشک ها از هوا گردهایی مانند هواپیما وهلی کوپترشلیک واهداف زمینی را خواه ثابت یا متحرک هدف قرارمی دهند .

asm

5- موشک های هوا به هوا یا( AAM )

این موشک ها برای هدف قراردادن هوا گردها ازطرف هوا گردهای دیگرشلیک میشوند.

موشک فینیکس

6- موشک های هوا به زیرسطح دریا یا (AUM )

این موشک برای هدف قراردادن زیردریایی ها وازطرف هوا گردها شلیک می شوند .

7- موشک های زیردریا به سطح یا (USM)

این موشک ها برای هدف قراردادن اهداف روی سطح مین ویا دریا وازطرف زیردریایی ها شلیک می شوند.

usm

8- موشک های زیرسطح دریا به هوا( UAM)

این موشک برای هدف قرار دادن هواگردها از زیردریا شلیک می گردند.

9- موشک های زیر سطح دریا به زیرسطح دریا (UUM)

این موشک ها از زیردریا جهت هدف قراردادن اهداف درزیر آب شلیک می گردند .

برچسب: آشنایی با طبقه بندی موشک هایی نظامی , نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 6:08

نگاهی به توان نظامی ژاپن

http://axgig.com/images/74970022963861630311.png

براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان سیا و كتابخانه كنگره آمریكا و برآورد آنها در سال 2011، هماكنون ژاپن از نظر توان نظامی در رده نهم قدرتهای نظامی جهان قرار دارد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بر اساس اطلاعات عنوان شده از سوی سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) و كنگره آمریكا، ژاپن كه جمعیت آن 126 میلیون و 475 هزار نفر است، هماكنون دارای 240 هزار پرسنل فعال نظامی است و تعداد نیروهای ذخیره فعال این كشور 58 هزار نفر است.

نیروی زمینی ژاپن دارای 902 دستگاه تانك، 731 دستگاه نفربر، 480 عراده توپ كششی، 317 عراده توپ خودكششی، 90سامانه پدافند موشكی، 700 خمپاره انداز، 2000 سامانه ضد تانك، 528 سامانه پدافند هوایی و 5000 وسیله نقلیه لجستیكی است.

نیروی هوایی ژاپن نیز دارای 1953 فروند جنگنده و هواپیما، 690 فروند هلیكوپتر و 176 فرودگاه عملیاتی است.

نیروی دریایی ژاپن نیز دارای 110 فروند كشتی، 10 بندر، 16 زیر دریایی، شش قایق نظامی گشت زنی، 36 ناوچه، 10 ناوشكن و 25 قایق جنگی خشكی آبی است. نیروی دریایی ژاپن دارای ناو هواپیمابر نیست.

بودجه نظامی ژاپن در سال 2011، 70 میلیارد و 495 میلیون دلار بوده است. كشور ژاپن دارای مساحت 377 هزار و 915 كیلومتر مربع و 29 هزار و 751 كیلومتر خط ساحلی است. ژاپن دارای مرز مشترك خشكی با كشوری نیست.

برچسب: نگاهی به توان نظامی ژاپن, توان نظامی ژاپن, ژاپن, قدرت ارتش ژاپن, اشنایی با توان نظامی ژاپن, نویسنده: قوچاقی تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 5:58

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه